Ja mensen, ik ben mij bewust dat deze cd, “Heart Traveled Road” eigenlijk al in 2009 is uitgebracht en om dan nog met een review te komen is eigenlijk mosterd na de bekende maaltijd. Eigenlijk wel… maar toch wil ik graag Leeann Atherton onder de aandacht brengen. Dat komt omdat we hier te maken hebben…

Read More

Wanneer je houdt van goudeerlijk gebrouwen traditionele muziek dan ben je bij de gebroeders Earl aan het juiste adres. Of je hun stijl nu omschrijft als Bergmuziek, Country of Bluegrass de liefhebber voelt haarfijn aan dat traditionele instrumenten als Banjo, mandoline en fiddle de dienst uit maken. De landelijke sfeer die Robert Earl Davis en…

Read More

Ik had het wel verwacht. De eerste negatieve recensies met betrekking tot de nieuwste cd van Eli “Paperboy” Reed steken hier en daar de kop op. De verrassing is er een beetje vanaf, Reed is geen onbekende meer en heeft tevens onderdak bij een grote platenmaatschappij (Capitol). Dat dit voor sommigen meeweegt om extra sceptisch…

Read More

hetEen eenzame wolf heeft gekozen om buiten de groep te leven. Een kluizenaar. Een afzijdige levensstijl kan ook ontstaan zijn wanneer het initiatief uitgaat van de groep. In dat geval spreken we van een verstotene, een zonderling. Lone Wolf is ook de gekozen metafoor waar Paul Marshall achter schuil gaat. De sombere kwetsbare klanken die…

Read More

Clovis People is zijn elfde alweer, en zijn zevende voor het gerenommeerde Telarc label. Vanaf de eerste klanken zit ik meteen als genageld te luisteren. De zinderende spanning is aanwezig vanaf het begin, een eventuele opbouw laat niet op zich wachten. De overall sound van Clovis People benadert erg goed de live ambiance die Otis…

Read More

Inwendig moet ik lachen. Zit iemand überhaupt te wachten op de recensie van een vijftiger inzake de nieuwste CD van een klasse formatie als The National? Ik deel gevoelsmatig nu eenmaal graag mijn gedachtes ten aanzien van artiesten die hun basis ontlenen aan folk en bluesmuziek. En The National heeft zijn inspiratie beslist uit deze…

Read More

Onbevangenheid siert niet alleen de mens, maar toch zeker ook de muziekcriticus. Ik probeer dan ook in al mijn onschuld een zo objectief mogelijk oordeel te vormen. (en in de eerste plaats voor mijzelf!) Helaas gebeurt het wel eens dat de verwoording van een recensie te kort schiet, of juist vanwege mijn enthousiasme euforische proporties…

Read More

Bob Martin schrijft muziek in de traditie van Jack Kerouac. Hij schrijft zowel liedjes die persoonlijke ervaringen betreffen (Salisbury Beach), evenals dat hij uit zijn inbeeldingsvermogen put (Stella Kerouac). In The River Turns the Wheel beschrijft hij grotendeels herinneringen aan zijn jeugd. Niet alleen een periode van hard werken en reizen, maar ook de voldoening…

Read More

Wanneer je de muziek van The Black Keys extra luid afspeelt dan hoor je alvast iets van de sensatie die deze 2-koppige band ook live waarmaakt. De moddervette rauwe beat staat op Brothers wederom centraal. Ze putten slim uit een variatie aan pulserende beats, en weten die vervolgens te voorzien van primitieve blues grooves. Het…

Read More

Ik kom er steeds vaker achter, Nederland herbergt uitstekende artiesten. Om voor mij onverklaarbare redenen staat het bedenkelijke soort echter vaker in the picture dan me lief is. En dat terwijl muziek van een aangenaam gehalte slechts gematigd de juiste aandacht lijkt te krijgen. Dit gaat wat mij betreft met Jodymoon veranderen, want deze samenstelling…

Read More