Love Songs For the Last 20

Manitoba heeft voor mij slechts uitsluitend prettige associaties. Voldoende argument om het product van deze Del Barber extra voor mezelf te verkennen, leek me. Behalve het leuk gestileerde hoesje, en zijn muziek had ik dan ook geen aanknopingspunten. Slechts een toevallige “ontdekking” op Internet was dusdanig uitnodigend dat het uitmondde in deze sfeertekening. Vaak kunnen…

Read More

Broken Yellow

Later dit jaar, mogelijk in de herfst, verschijnt de nieuwe Jack Harris plaat getiteld: The Flame & the Pelican. Vandaar alvast een terugblik, en wel op zijn debuut plaat uit 2006. Via Eric Taylor’s homepage werd ik indertijd attent gemaakt op Eric’s productionele bijdrage aan deze (voor mij toen onbekende) Jack Harris. Vanwege Eric’s eigen…

Read More

Slim Possibilities

Tijdens een festival te Utrecht – mijn herinnering laat me hier in de steek, maar waarschijnlijk een voorloper van Blue Highways – liep ik op tegen de muziek van David Munyon. De intensiteit van zijn uitvoering was te snijden, en greep me werkelijk bij de keel. Zelden had ik een dergelijke beleving geproefd, en was…

Read More

Six Shooter

Six Shooter verscheen eind 2009, maar wordt nu vrijgelaten op de Nederlandse markt via Sonic Rendezvous. Van een revolver, zo’n klassieke, die geschikt is voor zes patronen, straalt wat mij betreft nog steeds een avontuurlijke adoratie af voor het Wilde Westen. Als zoon van Barney Bentall (& the Legendary Hearts), is Dustin zich deze symboliek…

Read More

Tin Can Trust

Dat de heren van Los Lobos nog steeds weten wat er onder de zon loos is laten ze andermaal horen op Tin Can Trust. Mogelijk niet opmerkelijk, aangezien deze band meer dan 35 jaar aan ervaring bezit. Wellicht mag je gezien hun staat van verdienste niet anders verwachten, maar iedere maal een nieuwe uitdaging aanboren…

Read More

People in the Hole

Tussen al het borrelende creatieve geweld glipt ook wel eens een afgerond product door de mazen van het net. Gelukkig was de enige John van Johnny’s Garden scherp genoeg om mij van Catherine Feeny’s jongste worp in kennis te stellen. Twijfel omtrent de juistheid van de releasedatum heerst overigens wel, want enerzijds tref ik september…

Read More

Wig!

Mijn zwager, eveneens een muziekliefhebber (maar net een paar jaartjes ouder), heeft me indertijd kennis laten maken met The Man With The Blue Post Modern Fragmented Neo-Traditionalist Guitar. Het was Cases 2de album. Uitgebracht via het toen als zeer vernieuwend te boek staande Geffen Records. Eerste beluistering van dat album was niet meteen overrompelend. Ik…

Read More