Skip to content

Archive for September 2013

These Changing Skies

Tijdens een concert van Gregory Alan Isakov maakte ik een jaar geleden kennis met de talenten van Bonnie Paine. In de toegift verraste zij met een fraaie a capella-versie van de Richie Havens song High Flyin’. Haar ingetogen verschijning imponeerde meteen. Haar stem herinnerde met zijn warme heesheid en vibrato aan die van Natalie Merchant.…

Read More

World Boogie Is Coming

Een van de vaakst voorkomende muzikale vooroordelen tegen blues is dat die muziek de laatste decennia amper aan verandering onderhevig is geweest. Afgezien van de vraag of dat dan noodzakelijk is – kijk maar eens naar wat er door de jaren heen met r&b en soul is gebeurd -, is de kritiek feitelijk onjuist. Acts…

Read More

Sweetheart of the Sun

De kern van The Greencards bestaat uit twee Australiërs, Carol Young (bas, zang) en Kym Warner (mandoline, bouzouki, ukelele). Sinds 2004 brengen ze platen uit, vanaf het begin gekenmerkt door muzikaal vakmanschap, spelplezier en een avontuurlijke neiging om grenzen op te zoeken. Dat leidde al eerder tot juuweeltjes als Viridian (2007) en Fascination (2009), platen…

Read More

Portraits

Sinds ruim zeven jaar maakt zangeres en violiste Niamh Dunne deel uit van de Ierse band Beoga. Met deze band maakte Dunne drie albums. Hun werk is mij tot op heden geheel onbekend. Wellicht dat hierin verandering komt nu hun frontvrouw zich met haar debuutalbum Portraits aan mij opdringt. Niamh Dunne is afkomstig uit Limerick.…

Read More

Twain

Soms openbaart schoonheid zich pas laat aan je. Bij Rebecca Martin was dat voor mij pas met haar vierde cd People Behave Like Ballads uit 2004, een album dat niet alleen een poëtische titel heeft, maar waarop ook nog eens vijftien wonderschone nummers staan die vrijelijk laveren tussen jazz, folk en smaakvolle kamerpop. Door een…

Read More

The Long Haul

Ik hoorde The Wynntown Marshalls voor het eerst met hun eerste volledige plaat, het in 2010 uitgekomen ‘Westerner.’ Dit album viel mij met name op door de fraaie hoes. Vorm is wel degelijk een uitnodiging om op de inhoud in te gaan. Die inhoud sloot op dat moment niet aan bij die mooie vorm. Ik…

Read More

Museum Of Appalachia Recordings

Diana Jones heeft in haar discografie twee albums die ik als mp3 eens toegestuurd kreeg en haar carrière hebben vormgegeven, en die mij bovendien bij de lurven grepen: Imagine Me en The One That Got Away uit 1997 en 1998. Op die albums laat Jones horen een storyteller van de beste soort te zijn. Diana…

Read More

Vagrant Stanzas

Toen ik las dat de dit jaar zestig geworden Martin Simpson een nieuw album ging afleveren dat geproduceerd was door Richard Hawley verwachtte ik bepaald niet het eindresultaat dat 'Vagrant Stanzas' (in dit verband wel het best te vertalen met 'rondzwervende muziekjes') geworden is. De man met de grootse arrangementen blijkt echter tijdens de voorbereidende…

Read More

Studio 10

In mijn recensie van Eric Taylors indrukwekkende Live At The Red Shack schreef ik dat zijn songs me deden denken aan de verhalen van Raymond Carver omdat ze een soortgelijke stilistische naaktheid bezitten, ontdaan van bombast. Na meermaals naar zijn nieuwe album Studio 10 te hebben geluisterd, kunnen daar gerust de namen van Carson McCullers…

Read More

The Weatherman

Sommige mensen verwachten op hun soulalbums schetterend koper. Anderen hopen bij aankoop van hun singer-songwriter albums op scherp gelijnde liedjes met kop en staart. Niet zelden is de uitdaging om dergelijke verwachtingen los te laten en je onbevooroordeeld open te stellen voor wat de artiest in petto heeft. Iets dergelijks overkomt mij nogal eens met…

Read More