Cottonwood

Volstrekt afkicken is nog een dingetje. Een leven zonder muziek is geen optie. Dat de vorm verandert daarmee kan ik leven. Dat gezegd hebbende, dit cd’tje van Madeleine Roger is wel verhipte smaakvol samengesteld. Enigszins arty, maar nog wel dusdanig visueel begrijpelijk dat ik er mee uit de voeten kan. De uitgerekt figuur doet mij…

Read More

Charley Crockett: Lil G.L.’S Blue Bonanza

Ik had niet verwacht dat LIL G.L.’S Honky Tonk Jubilee een opvolger zou krijgen, maar een verkeerd initiatief is het allerminst. Niet iedere Honky Tonk plaat juich ik toe, maar Charley Crockett’s vorige coveralbum was mij enorm goed bevallen. Net als bij zijn voorganger, komen bij Blue Bonanza de restoratiewerkzaamheden van dit klassieke materiaal andermaal…

Read More

The Imperial

In 2014 heeft de band The Delines, deels een samensmelting van leden van Richmond Fontaine met The Decemberists en aangevuld met enkele andere muzikanten, een prachtig debuut afgeleverd. Die plaat, Colfax Avenue, schetste op een prachtige manier de levens van een handvol Amerikanen en hun relaties. Mensen die niet "The American Dream" leefden maar op…

Read More

Dirty South Blues

“Dear Mr. Van Den Berg” opende het briefje, dat zat bij de eerste cd van Robert Connely Farr. Hij verschool zich toen, februari 2008, nog achter het pseudoniem Mississippi Live, wat tevens de titel werd van de door Jon Wood (u kent hem van Cam Penner) geproduceerde plaat. Het album bevatte, op één track na,…

Read More

Standard Deviation

Mijn persoonlijke koopgeilheid lijkt momenteel van de baan. De behoefte iedere cd fysiek te willen bezitten is verdwenen. Helemaal afzweren is nog niet gelukt, maar de succesgraad in de eerste twee maanden van 2019 leunt tegen de 100 procent. Wellicht start 2019 gematigd wat het aanbod betreft, wie zal het zeggen, maar met digitale aanwinsten…

Read More

Sky Smeed: Leaving Again

De eerste anderhalve maand van dit jaar verscheen er, wat mij betreft, geen enkele cd die het stempel ‘topplaat’ opgeplakt mocht krijgen. Zelfs de nieuwe van old-time favorite Jason Ringenberg was een zware tegenvaller. Maar met het verschijnen van nieuw werk van onder meer The Long Ryders (wel een geslaagde come-back), Boo Ray en Hayes…

Read More

The High Cost of Living Strange

Wanneer je ziet dat één van de nummers op dit album is getiteld  Guy Clark´s Fiddle dan heb je alvast een eerste indicatie te pakken welke richting we op gaan. Wanneer je vervolgens leest dat Ben de la Cour opgroeide te Brooklyn, New York dan wordt dat stukje houvast meteen weer weggezogen. Ach, zonder onzekerheid…

Read More

I Wish I Was a Train

Ergens had iemand zijn voorkeur uitgesproken voor dit album van Ellerman. Afhankelijk van wie de persoon is heb ik voldoende aan een terloopse opmerking om verder te kijken dan mijn neus lang is. Omdat ik overstelpt was met muziek, heeft het maanden geduurd voordat I Wish I Was a Train ten volste kwam bovendrijven. Het…

Read More

Namer of Clouds

Folk en Blues vormen de basis van mijn muzikale voorkeur. Ik vind dat beide genres aan elkaar verwant zijn, terwijl Blues wat mij betreft primair voorbehouden is aan de donkere Amerikaan. Een relatie zoals Portugal beslag heeft gelegd op hun Fado. In de vaart der volkeren ontstaan bij voortduring nieuwe zijwegen. Led Zeppelin bracht, als…

Read More

A Wondrous Life

Hij was voor mij een onbeschreven blad, Scott Mickelson, die als artiestennaam enkel zijn achternaam gebruikt. Eens in de zoveel tijd weet zo'n onbeschreven blad mij te overtuigen en deze muzikant uit San Francisco is dat met verve gelukt. In de jaren '90 maakt hij onderdeel uit van de band Fat Opie. Zijn veelzijdigheid blijkt…

Read More