In 2019 verscheen het album The Walk van Bonnie Bishop. Een relatief korte plaat, maar wel een die mij behoorlijk wist te imponeren. Uitstekende ter zake doende nummers maakten van die plaat een coherent geheel. Het beluisteren van Nellie Clay’s Oh America deed mij denken aan die plaat van Bonnie, kort maar aangescherpt tot het…

Read More

Laaiend enthousiast ben ik nooit geweest waar het the Drive-By Truckers betreft. Dat neemt niet weg dat ik best positief gestemd ben waar het hun nieuwste album betreft. Diep ontzag dat de heren nog steeds geïnspireerd muziek zijn blijven maken over de jaren heen. Het politieke klimaat van de afgelopen vier jaren en de daarbij…

Read More

In 2016 verscheen het album Boots No. 1: The Official Revival Bootleg. Ik vond die collectie nummers een werkelijk schitterende weerslag van demo’s en alternatieve versies uit Gillians beginperiode. De nummers waren veelal in uitgeklede basale versies. Geluidstechnisch klonk het echter superieur, welhaast beter dan de oorspronkelijke uitvoeringen. Het deed mij reikhalzend uitkijken naar Boots…

Read More

2020 was in meerdere opzichten een raar jaar. Ik kwam erachter dat werken vanaf huis voordelen heeft, maar ideaal bleek het allerminst. Thuiswerken duurt mij te lang. Je raakt daadwerkelijk geïsoleerd. Ook al ben ik van nature een eigenheimer, en zoek ik niet snel de gezelligheid op, ik ontdekte dat ik de anders zo vanzelfsprekende…

Read More

Jarenlang staat Nighthawks at the Diner hier in de kast. Hij lag vroeger regelmatig op de draaitafel. Vooral in die beginperiode. Ik was gek op Tom Waits zijn muziek, en zeer zeker zijn teksten. Uitermate knap geschreven kleurrijke taal, vol spitsvondigheden en humor. Het opent ogenschijnlijk relaxt met Jim Hughart plukkend aan de snaren van…

Read More

Dit idiote jaar zit er bijna op. Bijna tijd voor een nieuw hoofdstuk. Tussendoor eerst nog de feestdagen rond de kerst. De tijd waarin je beseft wat het betekent om familie en vrienden om je heen te hebben. En het is zeker ook een tijd waarin je stil staat bij mensen die er niet (meer)…

Read More

Koffie drinken met God. Waarom ook niet? God neemt tenslotte een omweg. Laat haar schepping even voor wat het is. Laat haar even in de steek. Het openings- en titelnummer van VanWycks derde album is het wonderlijke relaas over een bijzondere ontmoeting met een winkelende, vrouwelijke God die haar in een buurtwinkel aanspreekt omdat de…

Read More

Zowel het duo Kacy and Clayton als de Nieuw Zeelander Marlon Williams kunnen de meeste Americana liefhebbers niet ontgaan zijn. Aanvankelijk had ik wat moeite met de zang van Kacy Lee Anderson. Vooral tijdens een optreden te Paradiso raakte ik van mijn stuk, want haar zang klonk gewoonweg belabberd. Over de afgelopen albums ben ik…

Read More

Begin januari verschijnt een aangenaam lichtvoetige bluesplaat van The Bills. Ze introduceren deze release gelukkig terecht met de toevoeging “and Swing” om eventuele misverstanden te voorkomen. De Bills (Bill Booth en Bill Troiani) zijn twee Amerikanen die beide, jaren geleden, hun thuis vonden in Noorwegen. Hun wegen hadden weliswaar al meerdere malen gekruist, echter bij…

Read More

Ik ben ongetwijfeld niet de enige die onbekend was met het repertoire van The Ghost of Paul Revere, voordat Good at Loosing Everything verscheen, hun derde volledige album. Muziek is uiteraard de verbindende factor. Muziek bracht de bandleden in 2011 bij elkaar, en hun gebundelde enthousiasme wist een luisterrijk publiek te vinden. Ergens ontstond iets,…

Read More