Skip to content

Gods And Ghosts

91l2OKSwAYL._SS500_

Adam Wakefield

In de eerste helft van dit decennium maakte Adam Wakefield deel uit van Old Man Brown, een groep die in 2010 en 2013 twee cd’s uitbracht met muziek die richting funk en soul neigde. Niks mis mee, als je ervan houdt, maar wie zijn eerste soloplaat beluistert, merkt dat hij muzikaal gezien duidelijk een switch heeft gemaakt. Gods And Ghosts heet het vorige week verschenen album, waarop voor het merendeel behoorlijk ingetogen americanaliedjes staan. Bijzonder fraaie americanaliedjes zelfs, die vooral gedragen worden door zijn soepele stem en de smaakvol ingekleurde instrumentatie.Over stem gesproken: nadat de zanger vijf jaar lang had rondgetoerd met Old Man Brown besloot hij zijn geluk te gaan beproeven in Nashville, waar hij naast het spelen in een door hem geformeerde bluegrassband de eindjes aan elkaar knoopte als huisschilder. Tijdens een van zijn optredens, in de Soulshine Pizza Factory in de hoofdstad van Tennessee, hoorde een scout van het televisieprogramma The Voice met eigen oren dat hier een geweldig muzikant en zanger aan het werk was en dus vroeg hij Wakefield om auditie te doen voor de tiende editie van de populaire tv-show. ‘The rest is history’, behoor je vervolgens te zeggen. Hij eindigde in dat seizoen van The Voice, in 2016, als tweede, achter Alisan Porter die niet alleen als zangeres al naam had gemaakt maar ook al acteerde in diverse tv-series en films.Bang om een eendagsvlieg te worden hoefde Wakefield na zijn tweede plek niet te zijn. Zijn naam was natuurlijk meteen redelijk gevestigd, zeker toen hij vorig jaar door The Steeldrivers gevraagd werd om (tijdelijk) de plaats in te nemen van hun zanger Gary Nichols die in 2010 Chris Stapleton opvolgde, maar nu besloot zijn eigen weg te gaan.Op Gods And Ghosts heeft Wakefield nu dus het heft helemaal in eigen handen genomen, en dat is hem meer dan uitstekend gelukt. Hij schotelt ons twaalf nummers voor, het ene nog mooier dan het andere. Als je eventueel vergelijkingen wilt trekken, dan zijn het vooral Brent Cobb en de al eerder genoemde Stapleton, vanwege de stem, aan wie Wakefield doet denken. En als er ook nog hoogtepunten uitgepikt moeten worden, dan komen daarvoor Cheap Whiskey & Bad Cocaine, As Good As It Gets en Sometimes Sarah in aanmerking. Ook de enigszins onheilspellende songs Shoot Me Where I Stand en River Stone zijn het vermelden waard.Wakefield laat op de meeste nummers eerst zijn gitaar rustig tokkelen, waarna vaak langzaam aanzwellende orgelklanken en zachte drumtikken worden toegevoegd. Ook doemen in de verte soms een steelgitaar of een dobro op. Als kers op de taart horen we met enige regelmaat zijn vriendin Jenny Leigh als magistrale tweede stem meezingen. Geweldig!

Gods And Ghosts
Adam Wakefield

Paul Heyblom

7-12-2018




© 2008-2019 Johnny's Garden