New Moon’s Daughter

cassandra wilson

Cassandra Wilson

Black lives matter. Dan doen ze al een hele tijd. Dat was ook al het geval in 1930 toen twee jonge Afro-Amerikaanse jongeren in het zuiden van de V.S. werden gelyncht. Opgehangen in een boom. Dat tafereel is op de gevoelige plaat vastgelegd. De foto is even onthutsend als weerzinwekkend. Het zette de in de Bronx woonachtige Joodse hoogleraar en schrijver Abel Meeropol aan tot het schrijven van “Strange Fruit” onder zijn pseudoniem Lewis Allen. Het is een samenvoeging van de voornamen van zijn twee zoons. De tekst van “Strange Fruit” liegt er niet om:

“Southern trees bear a strange fruit
Blood on the leaves and blood at the root
Black bodies swingin’ in the Southern breeze
Strange fruit hangin’ from the poplar trees…”

Dat het in 1939 op plaat werd gezet door Billie Holiday is, gelet op de nog veel heftigere sentimenten die toen leefden, niets minder dan een regelrechte heldendaad geweest. De heren bij Columbia Records bleken overigens over veel minder ballen te beschikken dan Lady Day, want zij weigerden het lied uit te brengen. Gelukkig deed het Commodore platenlabel dit wel. De impact van “Strange Fruit” is altijd ongekend groot gebleven. Zo riep Time het nummer in 1999 uit als “plaat van de eeuw”.

Dat dit nummer vele malen onderhanden is genomen door anderen mag dan ook niet vreemd zijn. Onder meer op prachtige wijze door Cassandra Wilson op het album “New Moon’s Daughter” dat werd uitgebracht in 1995. Al met al één van haar beste platen, mede ook door een oorstrelende versie van “Love in Blindness”. Mede door de George Floyd protesten en de impact van “Strange Fruit” heb ik dit pareltje nog maar eens uit de kast getrokken. Het deed me terug denken aan een verhaal van Hans Overheul. Ruim na 1999 vloog hij met zijn vrouw met Northwest Airlines naar de V.S. In het aanbod te beluisteren muziek zat dit album van Wilson met dien verstande dat “Strange Fruit” bewust van de speellijst was verwijderd. Dat is in beginsel natuurlijk een uitermate trieste constatering maar het laat aan de andere kant juist ook de ongelooflijke kracht en impact zien van het nummer.

Black lives matter. Maar het gaat veel verder dan dat natuurlijk. Het besef dat racisme en ongelijkheid diep geworteld zit in onze maatschappij. Niet alleen verscholen in de reclame- en filmwereld of in relatie tot kansongelijkheid op de arbeidsmarkt maar ook het besef dat wij allemaal zijn opgevoegd en opgegroeid met symbolen die bijdragen tot het stigmatiseren van bepaalde bevolkingsgroepen. Racisme is daarom van ons allemaal. Black lives matter is daar de pijnlijke spiegel van.

New Moon’s Daughter
Cassandra Wilson

Ed Muitjens

7-6-2020