51iqGQZDprL

Charlie Parr

When the Devil Goes Blind

Categorie:

door Rein van den Berg

01-11-2010

Een glimlach onderdrukken valt niet mee bij het lezen van Charlie Parr’s nieuwste cd titel. Mijn fantasie sloeg meteen op hol, want de Duivels grootste concurrent is al eeuwen het spoor bijster. Toch heeft Charlie Parr een patent op dit soort zwartgallige titels, wat te denken van zijn ode For The Drunkard’s Mother. Aanvankelijk was Charlie Parr van plan om na zijn UK tour, een aantal optredens te voorzien voor ons land in november. Uit zijn huidige planning blijkt daar niets meer van. Wel staat Australië te boek voor begin 2011. Het zou een eer zijn wanneer we deze traditionalist nog eens in ons land mogen ontvangen. Charlie Parr is behalve begenadigd snarenwonder volgens zijn biografie een bescheiden persoon. Woonachtig in Duluth, Minnesota. Zijn vakgebied is afgebakend. Hij excelleert als geen ander met traditioneel getinte rurale blues/folkmuziek. Behalve een stevig declamerende stem staan diverse gitaren en een fretloze banjo tot zijn beschikking. Je zou hem de traditionele broer van de veel bekendere Otis Gibbs kunnen noemen. (Fysiek oogt hij aardig op Gibbs. De lange haren en baard, het brilletje en de baseball pet. Qua thematiek en intensiteit is hij overigens ook niet al teveel verwijderd van Otis. When the Devil Goes Blind bevat overwegend eigen materiaal, en twee door hem bewerkte traditionals. When the Devil Goes Blind is een solo project. Hij heeft hooguit een aantal praktische adviezen ontvangen van Bo Ramsey, die op dit product te boek staat als producent. Welke songs, welke microfoons, wat wel, wat niet, etc. In tegenstelling tot Parr’s vorige plaat klinkt deze alvast in stereo! De muziekliefhebber heeft weinig voorstellingvermogen nodig om tot de conclusie te komen dat deze mannen weinig nodig hebben om van deze plaat een geslaagd eindproduct te maken. Jee mensen, wat moet ik verder nog zeggen van Charlie Parr behalve dat hij “The Real Deal” is? Charlie Parr heeft in zijn achterliggende oeuvre al diverse malen stevig aan zijn snaren geplukt, en ook nu weer trekt hij behoorlijk van leer om ons te overtuigen van zijn discipline. Ik ben al een tijde fan van deze eigengereide snarenplukker. Nu jullie nog!