dallasburrow_dallasburrow_albumcover-e1627307703899.jpeg

Dallas Burrow

Dallas Burrow

Categorie:

door Rein van den Berg

05-10-2021

De meest verrassende plaat van 2019 van een voor mij (op dat moment) onbekende artiest werd, wat mij betreft, geleverd door Dallas Burrow. De verrassing zit niet alleen verscholen in het repertoire of de uitvoering. Het meest aansprekende element vind ik terug in de eerlijkheid en directheid van zijn songs en teksten. Alsof ze natuurlijk aan zijn komen aanwaaien, zo rimpelloos, en tegelijkertijd pakkend, laat hij zijn nummers door de ether vloeien. Helaas beschikken dergelijke “kleine” artiesten vaak niet over een vakkundig distributienetwerk, zodat je in principe rechtstreeks bij hem moet aankloppen voor geluidsdragers. Wanneer je niet oppast wordt deze verzamelhobby tegenwoordig steeds prijziger als gevolg van toenemende verzendkosten en berekende btw. Gelukkig beschikt Nederland over een aantal gespecialiseerde platenzaken die over een scherp oor bezitten waar het meer obscure americana betreft. Wederom via bemiddeling van VanderVeen in Assen kwam ik aan deze onlangs verschenen opvolger van Southern Wind getiteld Dallas Burrow. Dallas biecht op dat hij een serieus verslavingsprobleem achter zich heeft weten te laten. En dat thema vind je terug in de teksten zoals bij het schitterende My Father’s Son. Dallas heeft gekozen voor zijn gezin, en laat de flauwekul niet nogmaals vat krijgen op zijn leven. Het huidige perspectief oogt rooskleurig.

Zo enthousiast als ik was bij zijn vorige blijf ik bij dit nieuwe album. Een uitgelezen werkstuk met twaalf zelfgeschreven nummers, en twee die met samenwerking tot stand kwamen. Burrow brengt een stukje authentiek Americana bij je thuis. Geen retro-country, maar eigentijds, en in een zekere zin tegelijk tijdloos. Ik kan countryalbums aanwijzen van ruwweg vijftig jaar geleden die anno 2021 nog uitstekend meekunnen. Zijn stem is niet zo donker als die van één van mijn vroege helden, David Ackles (bekend van Road to Cairo), maar ergens gedurende dit nieuwe album moest ik denken aan Ackles repertoire. Burrow zoekt niet de grenzen, tenzij we het hebben over het intermenselijke. Hij durft zichzelf een spiegel voor te houden, en schroomt niet om een stukje familiegeschiedenis te ontrafelen. Hij zoekt naar verklaringen van zijn fouten, en de valkuilen blijken klassiek te zijn. Zijn liefde voor drank en vrouwen bleek een leerschool. Hij heeft geproefd en geleerd. Echte liefde heeft een prijs, en dat hoeft allerminst een opoffering te zijn. Soms is het beter om ook je verstand te gebruiken. Dat Dallas Burrow weet hoe hij zijn gevoelens moet aanspreken komt in ieder song tot uiting. Niet alleen nu, maar, wanneer het hem gegeven is, over vijftig jaar nog steeds. Mooie metafoorrijke romantiek als in River Road gaat Burrow evenmin uit de weg. Het wordt wel vaker geroepen, maar het zou schitterend zijn wanneer we hem een podium aan zouden kunnen bieden in Nederland. Benieuwd of iemand dat financiële aspect op korte termijn aandurft.

Label: Subliminal Hymnal Records


Releasedatum: 23/07/2021

Southern Wind