Levon Helm

Levon Helm

Dirt Farmer

Categorie:

door Ed Muitjens

29-09-2020

Ik ben de enige niet. Er zijn meer mensen die The Band rekenen tot de één van de beste formaties ooit. Niet dat ik ze vanaf het begin heb gevolgd. Dat zou, aangezien ik nog best jong van lijf en leden ben (ahum…, nou ja, in ieder geval in relatie tot de hoogtijdagen van The Band) een beetje vreemd zijn.

De enige popsongs die ik me van de jaren ’60 kan herinneren zijn de niet te missen “klassiekers” “Obla di, Obla da” (inderdaad, een wereldtekst) en “Yellow Submarine”. Dat er ergens op deze aardkloot vier Canadezen en één Amerikaan, in diezelfde periode, fantastische muziek aan het maken waren ging toen nog volledig aan mij voorbij. Pas ruim na mijn kinderlijke voorliefde voor The Thunderbirds, Batman en Floris en zelfs pas ruim na mijn puberteit ontdekte ik dit vijftal. En trouw heb ik het gros van hun albums gekocht.

The Band is voor mij altijd een gevalletje de som der delen geweest. Een typisch voorbeeld van vijf muzikanten die vooral gezamenlijk het beste uit zichzelf naar boven wisten te halen. Na het uiteenvallen in 1977 was de magie voorbij. Ondanks een hereniging in 1983, zonder Robbie Robertson. Die laatste ben ik blijven volgen, maar vooral het solowerk van Levon Helm kan mij, in relatie tot de muziek van The Band, het meest bekoren. Hoewel in 1999 keelkanker bij hem werd gediagnosticeerd, genas hij daarvan in 2005 en bracht hij in respectievelijk 2007 en 2009 de albums “Dirt Farmer” en “Electric Dirt” uit. Die laatste staat in bestelling maar deze week heb ik dat fijne rootsalbum “Dirt Farmer” nog eens uit de kast getrokken. Met medewerking van dochter Amy Helm en een aantal leden van Ollabelle, de band waar Amy destijds deel van uitmaakte. Het is fraaie muziek die in het verlengde van The Band ligt. Uiteraard.

Het gevecht met keelkanker verloor Levon Helm uiteindelijk toch. In 2011 werd het opnieuw vastgesteld en hij overleed op 19 april 2012. Hij werd 71 jaar. Maar hij is niet vergeten.


Websites