a3283115276_10

Liz Stringer

First Time Really Feeling

Categorie:

door Rein van den Berg

10-05-2021

Jaren geleden werd ik serieus gepakt door de innemende muziek van Liz Stringer. Haar eerste drie albums ervoer ik als zeer indrukwekkend. Muziek gemaakt en uitgevoerd door een zelfstandige, doch gevoelige vrouw. Haar vierde plaat, Warm in the Darkness (van 2012), deed niet onder voor die eerdere drie, maar was qua stijl meer richting powerpop. Veelal stuwende tempo’s, en daardoor minder laidback, maar gedreven als voorheen. Na meerdere luisterbeurten wist ik dat vierde album eveneens op waarde te schatten. Gezien de koerswijziging best een dappere plaat, mogelijk zelfs haar beste tot dan toe. Haar solo live plaat, At the Yara Hotel, voegde voor mij weinig nieuws toe, omdat deze uitsluitend nummers bevatte van eerdere platen. Wel was een DVD bijgeleverd, met kwalitatief prima beeld en geluid, waardoor het evengoed een fijne aanvulling werd op haar oeuvre. Haar voorlaatste album, All the Bridges, schoot er een beetje bij in. Terugkijkend, mogelijk te weinig aandacht aan besteed. Wie weet te snel aan de kant gelegd omdat ik de nummers als onrustig ervoer. Daarom heb ik dat plaatje nu hernieuwd uit de spreekwoordelijke mottenballen gehaald, omdat Liz een extra luisterinvestering verdient.

Ik lees, tot mijn verbazing, dat First Time Really Feeling al was opgenomen in februari 2018 (in Toronto, Canada). Enigszins raar, omdat hij, bij beluistering, de indruk maakt dat er een relativerende periode aan vooraf is gegaan. Een periode van bezinning waarvoor Liz de tijd had genomen, was mijn aanname. Ongetwijfeld heeft corona de releasedatum van deze nieuwe plaat afgeremd.

Mijn eerste impressie is meteen aanmerkelijk meer positief dan wat ik had bij All the Bridges. En eerlijk gezegd, ik had best weer eens zin in muziek van deze Australische zangeres. Mijn zwak voor haar zang en liedjes blijkt onverminderd intact te zijn gebleven. Wel jammer dat mijn enthousiasme weinig gehoor heeft gekregen, want buiten Australië en Canada om, wordt ze nog amper opgepikt. Ik gun haar graag een Nederlands podium en publiek. Logistiek heeft zoiets, vanwege de afstand, best nogal wat voeten in aarde, ook wat betreft distributie van de geluidsdragers. Bandcamp is daarom best een uitkomst!

De eerste klap is een daalder waard. Liz opent energiek met de titelsong. Het is de opmaat naar meer, want Dangerous blijkt uit hetzelfde hout gesneden. Stuwend tempo! Bij Big City lijkt ruimte gereserveerd voor een rustmomentje. Lijkt, want er broeit iets onderhuids. Het spanningsveld wordt strak gehouden. Pas bij The Warning of the Sun, het vierde nummer, is ruimte gereserveerd voor rust en beschouwing. Mijn eerste indruk houdt, na meerdere beluisteringen, echter stand. Een impressie die bovendien bevestigd wordt door de eerste kritieken die ik lees op internet. We nemen voor lief dat dit album beschreven wordt als haar “meest eerlijke en persoonlijke”. Ik zou zeggen scrol naar haar Bandcamp-pagina, ga luisteren en vorm je opinie zelf. Zelf gunde ik Liz Stringer jaren geleden al een serieuze doorbraak. Ze behoort tot het beste wat Australië, op muziekgebied, te bieden heeft.

Label: Milk Records


Releasedatum: 30/04/2021

Liz Stringer: Tides of Time