R.-B.-Morris-Going-Back-to-the-Sky

RB Morris

Going Back to the Sky

Categorie:

door Rein van den Berg

26-08-2021

Bij het denken aan RB Morris was mijn eerste gedachte die zijn album Spies, Lies and Burning Eyes. Na jaren was opnieuw een album onder mijn aandacht gekomen, en bleek een levensteken van RB Morris, sinds zijn eerste twee albums. Ik had mij verheugd, want zijn indrukwekkende debuut Take That Ride op John Prine’s Oh Boy label, en de daaropvolgende Zeke and the Wheel waren beide twee uitstekende platen. Helaas bleek het album Spies weinig inspirerend, vlak, en dus teleurstellend. Mijn verwachtingen bleken te hoog. Een lange stilte garandeert helaas allerminst kwaliteit. Wat een schril contrast met Going Back to the Sky. Wederom jaren niets gehoord van RB, geen verwachtingen, en wat een aangenaam meeslepende plaat is dit geworden. Mogelijk mede vanwege de aanwezigheid van oudgediende Bo Ramsey. Sowieso geen verkeerde musici die meespelen op Going Back to the Sky, voor zover ik dat kan beoordelen. De hoes geeft een stoffige weg weer in een dor en snikheet landschap, en het is de muziek van RB en der zijnen die die wereld tot leven brengt. Denkbeeldig zie je de armadillo’s gaan, en is de gedachte aan een verfrissend biertje evenmin ver weg. Geen verwachtingen hebben is vaak het beste.

Going Back to the Sky werd opgenomen in de Shangri-La studios te Lexington, Kentucky. De instrumentale opening Prelude I, geschreven door Bo Ramsey, trekt je, net als bij een boeiend verhaal, naar binnen. Waarna het verhalende van Red Sky je verder mee sleept. Roadmusic die je, alrijdend door het landschap, opneemt. Hey I been to Frisco, Chicago, Seattle, Moosejaw, Okemah, Witchita, and Wah Wah, and woe is with me, I’d go anywhere. I’m beginning to wonder if you can get there from here. Er is geen begin, er is geen eind. Je zou denken RB bezingt het nu, maar nee, er is vooral melancholie. We proberen een beetje bij te sturen, maar worden vooral meegezogen door wat om ons heen gebeurt. RB Morris weet een troostvolle sfeer op te tekenen. Eentje waarbij je slechts toekijkt, en mag luisteren. Heerlijke slepende songs als Montana Moon, mede vanwege Ramsey’s kenmerkende gitaarspel, afgewisseld met een sublieme topper als Once in a Blue Moon, om daarna terug te vallen op knappe countrysong als That’s Just the Way I do. RB Morris was een tijdje weg, voor mij althans, maar Going Back to the Sky maakt in één klap veel goed. Dit is niets anders dan een klasse plaat. Er is romantiek, er is machteloosheid en verdriet, en door deze musici wordt het zo je huiskamer ingedragen.

Homepage:

Bandcamp:

You Tube

 

Label: Singular Recordings


Releasedatum: 10/09/2021