howlongdoyouthink

Big Red Machine

How Long Do You Think It’s Gonna Last?

Categorie:

door Ed Muitjens

26-01-2022

Achter Big Red Machine schuilt het duo Aaron Dessner van The National en Justin Vernon, de frontman van Bon Iver. Hoewel hun muzikale wegen reeds in 2008 kruisten werd hun fraaie debuut pas in 2018 uitgebracht. De heren trappen op opvolger How Long Do You Think It’s Gonna Last? overweldigend af. Het ene na het andere prachtlied, voorzien van kenmerkend pianospel, vocale vervormingen, vernuftige percussie, maar vooral verdomd sterke liedjes zijn hier debet aan. Ook zangeres Anaïs Mitchell doet tweemaal een stevige duit in het zakje. Haar schrijverstalent is bekend, maar ook haar engelenzang past perfect bij die van Vernon. Onder de vele gasten bevindt zich ook Taylor Swift en dat is niet vreemd, omdat Dessner een grote rol had bij de totstandkoming van haar cd Folklore.

Na het overdonderende begin, dat zo’n vier nummers aanhoudt, gaat het bij het door Swift gezongen Renegade, stilaan mis. Hoewel het lied alleraardigst klinkt, wordt plots nadrukkelijk geflirt met (v)luchtigheid. Het daaropvolgende The Ghost Of Cincinnati tart zelfs met de ondergrens en is ronduit saai. Beide nummers dragen de handtekening van Dessner, terwijl juist vooral de liedjes waaraan Vernon heeft meegeschreven de moeite waard zijn. Door die twee nummers kakt het album een beetje in en heb je het gevoel dat het weer opnieuw op gang moet komen. Hoewel Dessner zich zeker revancheert slaagt men in die herstart niet volledig, omdat bijvoorbeeld een nummer als Easy To Sabotage is volgepropt met te extreme vocale vervormingtechnieken, waardoor stilaan de vraag opdoemt of dit is toegepast om middelmaat te maskeren.

Het album kent zeker nog heel mooie momenten maar alleen in het slotnummer New Auburn, wederom meegeschreven en gezongen door Anaïs Mitchell, wordt pas echt weer naar de hemel gereikt en wordt die weer gevonden. Van de vijftien tracks hadden, wat mij betreft, er zo’n vijf op de plank mogen blijven liggen, waardoor er sprake zou zijn geweest van een zeer bijzonder album. Daarnaast is het een volgende keer niet onverstandig om de Taylor Swifts van deze wereld thuis te laten en Anaïs Mitchell acuut in te lijven. In de categorie “gouden grepen” zou dat er één zijn.