In memoriam Dory Previn

16 Feb 2012 door johnsmits

Dory was getrouwd met componist en dirigent Andre Prévin, samen schreven zij diverse soundtracks. In 1970 scheidde het paar, waarna haar ex-partner met Mia Farrow hertrouwde. Dory Previn verwerkte haar gevoelens van deze scheiding en haar algehele mentale crisis in bijzonder persoonlijke teksten, waarbij zij in Beware Of Young Girls van haar debuutalbum On My Way Where zonder omwegen met Mia Farrow afrekende. Met haar tweede album Mythical Kings and Iguanas en het daarop volgende Reflections in a Mud Puddle/Taps Tremors and Time Steps  namen haar de successen verder toe.  Op het door mij gekoesterde Mythical Kings and Iguanas doet Dory Previn verslag van haar zoektocht naar een alles vervullende relatie in donkere en licht experimentele folk-ballades. Feministische kwesties en dilemma's worden onderzocht in Brando en The Owl and the Pussycat, terwijl het mannelijke ego wordt aangevallen met humor en ironie in Michael, Michael, Don’t Put Him Down en The Perfect Man. In 1972 maakte zij het album Mary C. Brown and the Hollywood Sign, gevuld met materiaal oorspronkelijk bedoeld voor een revue en handelend over gesneefde Hollywood-acteurs. Haar vliegangst beperkte haar jarenlang in haar carrière. Live optredens waren hierdoor een relatieve zeldzaamheid. Na het dubbel-livealbum Live at Carnegie Hall volgde in 1974 een titelloos album, gevolgd door het in 1976 uitgebrachte We Are Children Of Coincidence and Harpo Marx, waarna Dory Previn langzamerhand in vergetelheid raakte. Op haar albums balanceerde Dory Previn tussen intens bitterzoete persoonlijke teksten en breder maatschappelijk commentaar. Zo handelde A Stone For Bessie Smith over de vroegtijdige dood van Janis Joplin en onderzoekt Doppelgänger de wreedheid van de mensheid.  Dory was getrouwd met componist en dirigent Andre Prévin, samen schreven zij diverse soundtracks. In 1970 scheidde het paar, waarna haar ex-partner met Mia Farrow hertrouwde. Dory Previn verwerkte haar gevoelens van deze scheiding en haar algehele mentale crisis in bijzonder persoonlijke teksten, waarbij zij in Beware Of Young Girls van haar debuutalbum On My Way Where zonder omwegen met Mia Farrow afrekende. Het belangrijkste, en van jazz doortrokken, werk van Dory Previn uit de jaren zeventig staat wat mij betreft op gelijke hoogte met artiesten als Joni Mitchell en Phoebe Snow. Het is tijd om deze verloren gewaande muzikale schatten weer opnieuw te gaan ontdekken.