6192m8suP1L._AC_SL1500_500

Nicole Atkins

Italian Ice

Categorie:

door Rein van den Berg

26-05-2020

Door de jaren heen heb ik al verschillende albums van Nicolke Atkins zien passeren, echter de stap ze daadwerkelijk te beluisteren werd nooit gezet. Vooral van Mondo Amore, een album dat verscheen in 2011, was de hoes zo intrigerend dat hij uitnodigde om gehoord te worden. Het kwam het er niet van. Haar meer recent verschenen Goodnight Rhonda Lee kreeg lovende kritieken. Het zou de deur verder opengezet kunnen hebben. Zonder aanwijsbare redenen is Nicole er voorheen niet van gekomen, tot deze weliswaar, getiteld Italian Ice.

De titel refereert aan haar Italiaanse roots. Haar geboortegrond ligt in New Jersey, en als kind struinde ze door Asbury Park. Ze snoof een veelvoud aan invloeden op van lokale bands. Italian Ice moet volgens Nicole beschouwd worden als een ‘acid trip’ door haar platenverzameling. Ze pakt de invloeden van haar vroege jeugd erbij, terwijl de opnamesessies plaatsvonden, of all places, in The Muscle Shoals Studios te Alabama. Bovendien werkte ze hier samen met Jim Sclavunos en Dave “Moose” Sherman van Nick Cave’s Bad Seeds. Drummer McKenzie Smith (Midlake en St. Vincent) is van de partij, en gassterren Seth Avett (van de gebroeders Avett), John Paul White en Erin Rae springen bij. De productie deed ze gezamenlijk met Ben Tanner (Alabama Shakes). Zelfs Spooner Oldham wordt vermeld als één van de vele musici die zijn steentje bijdraagt.

Eigenlijk is de conclusie eenvoudig. Vroeg of laat, je komt niet om Nicole Atkins heen. Nicole weet op dit album een veelvoud aan muziekstijlen smaakvol bij elkaar te plakken. Zoet als de song erom vraagt, en meer provocerend wanneer nodig om kracht bij te zetten. Op momenten is ze dansbaar (scheutje disco zou je kunnen zeggen in het nummer Domino), maar ook een fikse portie rock is nooit ver weg. Veelzijdig en gevarieerd, en de lekker klinkende songs doen de rest. De meeste nummers scheef ze zelf in co-write met anderen. Uitzondering is het uit 1966 afkomstige A Road to Nowhere geschreven door het toenmalige koppel Carole King en Gerry Goffin.

Ik raad aan om op zijn minst Italian Ice te beluisteren, en dan is vanzelfsprekend aan eenieder om daar zijn eigen oordeel aan te verbinden. Zelf had ik beter naar mijn aanvankelijke intuïtie moeten luisteren, dan was Nicole Atkins eerder op mijn pad beland. Italian Ice is een erg knappe plaat, eentje die zich niet zomaar uit zijn mouw laat schudden. Pure americana, echter niet zozeer invloeden van het platteland, eerder grootstedelijk.

Thank you for the good times we’ve had in the past
But we both know enough to know good times don’t last
Baby you’re just no good for me
And I’m no good for you
Let’s not waste our time talkin’
We both know what to do

 

Label: Single Lock Records
Releasedatum: 29/05/2020

Websites

© 2008-2019 Johnny's Garden