John Prine was niet in de wieg gelegd voor succes

johnprine-im

10 Apr 2020 door Sjoerd Punter

Weer een held die heengaat. Dit keer is het John Prine, de 73-jarige Amerikaanse singer-songwriter die tweemaal kanker wist te overwinnen en vervolgens terugkeerde op het podium, maar de strijd tegen het coronavirus kon hij helaas winnen. John Prine stierf deze week in een academisch ziekenhuis in Nashville, zwaar verdoofd op weg naar het onafwendbare einde. Zijn vrouw zat aan zijn bed.

Ik heb 24 albums van deze man en dat is er niet een teveel. Van deze 24 albums was er maar één die de Amerikaanse top 100 bereikte. Voor succes was John Prine niet in de wieg gelegd.
John Prine was een meester voor wie houdt van teksten die deugen, teksten die niets verbloemen en met de scherpte van een operatiemes de essentie blootleggen. Helaas waren zijn teksten en zijn muziek niet weggelegd voor een groot publiek. John Prine was een artiest van wie de kwaliteit vooral werd herkend door mensen die zelf in het vak zitten.

In 1971 verscheen met wat hulp van Kris Kristofferson het eerste album, getiteld ‘John Prine’. De eerste zin op deze plaat was briljant in zijn eenvoud: “When I woke this morning things looking bad”. En dan haal ik er meteen de laatste zin erbij van ‘The Tree of Forgiveness’, zijn laatste plaat, die verscheen in 2018: “When I get to heaven I’m gonna shake God’s hand and thank him for more blessings than one man stand”. Dat is duidelijke taal.

Op die debuutplaat uit ’71 stonden diverse nummers die meteen klassiekers waren, zoals ‘Sam Sone’ over een verslaafde Vietnamveteraan, en het door Bonnie Raitt met veel succes gecoverde ‘Angel From Montgomery’. Zo waren er op deze briljante plaat meer nummers die klonken alsof ze altijd hadden bestaan, zoals ‘Spanish Pipedream’, een vrolijk hupsend nummertje met zware country-invloeden. Prine was een jongen van het platteland, dus country was hem met de paplepel in gegoten. Bovendien speelde opa in de band van Merle Travis.

In 2018 was John voor het laatst in Nederland voor een optreden in Paradiso. Twee keer eerder was een Europese tournee gecanceld wegens gezondheidsproblemen. Het was John aan te zien dat het leven hem zwaar viel. Het werd een emotionele avond. In alles leek dit op een afscheidsconcert en dat was het achteraf gezien ook.