Skip to content

Sacred Revelations

Joost-Dijkema-Sacred-Revelations

Joost Dijkema

Af en toe heb je als beheerder van een website als deze best leuke verrassingen. In november kwam er een mailtje van iemand die het was opgevallen dat we het hier best nog wel eens willen hebben over het betere fingerpicking-werk. Vooral dankzij Hans is dat de laatste jaren regelmatig naar voren geschoven: afgelopen jaar nog Glenn Jones en Daniel Bachman en eerder Michael Chapman. En in de wandelgangen kwamen ook meermalen mensen als Jack Rose en Steve Dawson (in ieder geval met zijn album Rattlesnake Cage) ter sprake. En dan hebben we natuurlijk ook nog de voor liefhebbers van Britse folk essentiële gitaarvirtuozen als Bert Jansch, John Renbourn en Martin Carthy. De boodschap van het mailtje was dat we met dat soort interesses toch ook eens moesten luisteren naar Joost Dijkema, die net zijn solo-album Sacred Revelations uit had gebracht. Joost blijkt uit Groningen te komen en ondanks zijn jeugdige leeftijd al aardig wat muzikale avonturen te hebben beleefd. Met wat zoekwerk op internet kom je achter groepen als Tangarine and Friends, Loud Squirt en een bandje met de toch wel erg grappige naam Reverse Cowgirls. Mij maakt dat niet veel wijzer, wel de mededeling dat hij na urenlange luistersessies met 6 & 12 String Guitar van Leo Kottke op de draaitafel helemaal bekeerd was tot fingerpicking-werk. Sacred Revelations heeft inmiddels bij mij heel wat draaibeurten gehad, en ik moet zeggen dat ik het als een uiterst plezierige tijdsbesteding heb ervaren. Een verrassende ervaring ook, want dit soort fijnzinnig en virtuoos gitaarwerk verwachtte ik niet zo gauw van een Nederlander. Jarenlang had ik het idee dat ik zowat de enige in Nederland was die liefhebber was van mensen als Michael Chapman en Jack Rose, en nu komt er plotseling zo’n Groningse jongen die uit hetzelfde vaatje tapt en dat ook nog eens heel overtuigend doet. De hele plaat is doordrenkt van lekker virtuoos gitaarspel en er is gelukkig ook flink wat variatie. The Sun Behind the Mountain is een goed gekozen stemmingsvolle opener en de plaat wordt met Maintenance op een even bedachtzame wijze afgesloten. Daartussenin worden lekker puntige instrumentaaltjes (zoals Wood Pecker) afgewisseld met wat meer uitgesponnen gitaarwerk (Heathland Home, Cutting Loose en Both Sides Have Two Sides), terwijl Joost in drie songs (de titelsong, Gold Wing en To Be Here No More) ook vocaal aanwezig is. Waar een inspiratiebron als Robbie Basho nog wel eens verleid wordt tot oeverloos doormijmeren, houdt Dijkema de aandacht moeiteloos vast, zodat de plaat zeker niet alleen voor de echte gitaaradepten bijzonder genietbaar blijft.  Sacred Revelations is als een warm bad voor iedereen die van akoustisch gitaarwerk houdt en verschaft Joost Dijkema een plaatsje op het lijstje van musici die ik met bijzondere interesse zal blijven volgen. Wat mij betreft een echte revelatie.

Sacred Revelations
Joost Dijkema

John Smits

2-1-2017




© 2008-2019 Johnny's Garden