71Vtu6krMXS._AC_SL1500_

Peter Bruntnell

Journey to the Sun

Categorie:

door Rein van den Berg

09-08-2021

Ik volg muziek nu ruwweg vijftig jaar. Het begon waarschijnlijk ergens tussen Glenn Miller en de laatste twee albums van de Beatles. Daarna volgde beïnvloeding van mijn oudere zussen, en vanwege het leeftijdsverschil volgde ik vooral mijn eigen neus. (de wereld om mij heen). Uiteraard waren er raakvlakken met de muzieksmaak van vriendjes. En niet te vergeten, Muziekkrant Oor deed in het begin van de jaren zeventig een flinke duit in het zakje voor een rusteloze puber. Een smeltkroes aan invloeden ontstond. Mijn interesse lag vooral bij Amerikaanse muziek, maar ook de Britse aanwezigheid was niet te verwaarlozen.

De laatste paar jaren komt mijn interesse naar muziek uit mijn vroege jeugd wederom meer nadrukkelijk naar boven drijven. Het zal wel de leeftijd zijn. Alles is vergankelijk, maar mijn herinnering aan de muziek uit mijn jeugd het minst. Nog steeds luister ik met veel plezier naar Frank Zappa, met of zonder zijn Mothers. Ongelooflijk knap hoe diep die vroege invloeden zich wisten te nestelen. Met veel plezier luister ik anno nu opnieuw naar de beginjaren van Joni Mitchell. Puntgaaf gemaakte opnames, recent uitgebracht, deden de live bootleg-lp’s van jaren geleden doen herleven. Opnames die langer dan 50 jaar overwegend ondergronds waren gebleven klonken beter dan ooit tevoren. Terwijl ik in mijn jeugd stad en land afreisde voor obscure platen, worden ze nu via internet, opgepoetst en wel, ongevraagd gepresenteerd. Houdt dat in dat ik nu ongehoord de nieuwste Jackson Browne cd ga kopen? Niet per se! Ik probeer kritisch te blijven.

In 2021 komen, net als in 1971, nog steeds zeer interessante platen uit van eigentijdse artiesten. Wellicht zoek en luister ik nog steeds met een soort bruggetje in mijn achterhoofd, want het album Journey to the Sun van Peter Bruntnell heeft raakvlakken met de muziek uit mijn jeugd (hij is net een paar jaartjes jonger). Ongetwijfeld heeft Peter Bruntnell vergelijkbare muziekinvloeden gekend als ik. Dat wat hij maakt wordt wellicht herkend door mij (om die reden), ook al is het allemaal splinternieuw.

Bruntnell heeft tegenwoordig beschikking over geavanceerde technieken die ongekend waren in de jaren zeventig, maar de muziekinstrumenten klinken nog even authentiek als toen. Bruntnell heeft altijd al talent gehad om schitterende songs te schrijven, en ook aan eigenzinnigheid en gedrevenheid ontbreekt het hem niet. Merkwaardig dat, vanuit die invalshoek, hij niet breder gedragen wordt, maar anderzijds mogelijk volstrekt logisch, want er is sinds 1971 veel gebeurd. De wereld heeft niet stilgezeten. Sterker, we mogen op momenten dankbaar zijn dat de aardbol nog gezond draait, denk ik tegenwoordig wel eens.

Sinds Normal for Bridgwater heeft Bruntnell verschillende mooie solo-albums gemaakt, en deze, Journey to the Sun, is wederom een lust voor het oor. Ik had al luisterend een associatie met de Texaanse band Midlake, en moest daarbij denken aan hun album The Trials of Van Occupanter. Daar meende ik toen Britse invloeden te herkennen, waarmee Bruntnell zorgt dat we weer bij af zijn (Devon).

Journey to the Sun is een aangenaam relaxte plaat. Een die onthaast, en beslommeringen voor een moment aan de kant zet. Er is genoeg om je druk over te maken, maar eigenlijk is het beter om het van je af te laten glijden. Want wat heb je nog zelf in de hand? Zorg dat je een band met muziek blijft behouden. Het houdt je gezond, biedt ruimte tot relativeren. En Bruntnell helpt daarbij een handje.

Label: Domestico Records


Releasedatum: 11/06/2021

King of Madrid

Nos Da Comrade