kate-tucker_c-300x300

Kate Tucker

White Horses

Categorie:

door Rein van den Berg

01-07-2010

Ik heb de afgelopen dagen een aantal cds beluisterd, ze waren leuk, maar konden mij niet over de lengte van het gehele album boeien. Ik miste de juiste sprankeling. Alsof de gewenste intensiteit er niet was. Mogelijk (tijdelijk) de mijne, maar met een grote kans van waarschijnlijkheid eerder die van de desbetreffende artiesten. Mogelijk dat wanneer je veel beluistert dat een mate van vervlakking optreedt. Bijna sloeg de vertwijfeling toe. Heb ik het juiste gevoel nog wel? En dan ineens, out of the blue, word ik op het juiste moment gered. Muziek beluisteren is schijnbaar net zoiets als emotie, wanneer het zover is dan komt het vanzelf. Het overmant je, het pakt je, en je hoeft er helemaal niets voor te doen. Goede muziek komt vanzelf naar bovendrijven. Ik heb een fetisj voor smaakvolle vormgeving, en deze hoes van Kate Tuckers nieuwste duwde mij dan ook meteen in de juiste stemming. White Horses plaatst Kate Tucker tussen het rijtje zangeressen als Neko Case, Eleni Mandell en doet mogelijk het meest denken aan Shannon Wright. Er hangt een donkere dromerige wolk boven deze plaat. Een duister geluid, dreigend onheil, een gevoel van onbehagen, en een wit paard lijkt de verlossing te brengen. To Feel Alive, maar ook Where Are You halverwege dit album onderschrijven dit gevoel ten voeten uit. Kate's zang staat weliswaar centraal, maar de intensiteit, de sfeerbepalende stemming drukt een magisch stempel. Voor dat geluid is uiteraard medeverantwoordelijk producer Blakse Wescott (o.m. bekend van zijn werk voor en met Damien Jurado). White Horses hangt ergens tussen de beeldende ballades van Kate, en de elegante alternatieve rockfacade die wordt opgetrokken. Wanneer je goed luistert hoor je the blues door de vloerdelen gieren. White Horses bezingt durf en passie. Deze plaat, als vervolg op haar "Sons of Sweden" avontuur, laat horen dat we nog veel bitterzoets mogen verwachten. De cinematografische teksten verhalen over de liefde: Een verloren liefde, beschadigd vertrouwen, de hoop op herkansing, kortom een heel scala aan emotionele kleuren bestrijkt het pallet van Kates muziek. De band, samengesteld uit Seatlle musici, was behoorlijk warm gedraaid alvorens de opnames voor deze plaat gemaakt werden. Een ongedwongen live dynamiek laat zich proeven, waarbij vooral de sterk aanwezig gitaren zich van hun beste kant laten horen. Het soort muziek wat je soms nodig hebt op momenten van twijfel. Dan weet je weer dat er meer is.