81md-1595DL._AC_SL0500_

Brent Cobb

Keep ‘ Em On They Toes

Categorie:

door Rein van den Berg

15-10-2020

Van Brent Cobb had ik tot dusver twee albums op de plank liggen. Leuke muziek! Echter een zekere vrijblijvendheid maakt zich tevens van mij meester wanneer ik naar zijn platen luister. De vraag rees dan ook, zit ik serieus te wachten op Keep ‘Em On They Toes? Mijn eerste indruk bevestigde mijn vooroordeel: relaxt en gezapig. Van mij mag wel wat meer peper en zout in Brents muzikale pap. Hij schijnt zich dat zelf ook wel bewust te zijn, want op het nummer Shut Up and Sing wordt, ter afwisseling, lekker stevig op de mondharmonica geblazen.

Vrijblijvendheid kan dodelijk zijn, zelfs bij klassiek georiënteerde country als deze van Brent. Het nummer Good Times and Good Love can’t last forever ervaar ik als weinig verheffend. Resumerend kun je stellen dat Keep ‘Em On They Toes doorborduurt op de eerder ingeslagen weg, en wanneer je dat niet als een hindernis ervaart dan ben je bij Brent aan het goede adres. Mijn oren spitsen enkel bij een vakkundig geschreven nummer als The World is Ending, maar het liefst zou ik willen horen dat hij stevig uitpakt. Wel een heerlijk kenmerkende zang. Daar kan ik dan wel weer van genieten.

Ongeveer gelijktijdig verschijnt ook Brents debuutplaat opnieuw, No Place Left to Leave. Grappig genoeg is dat debuut (2006) aanzienlijk meer aansprekend. Veel meer uptempo gedreven bovendien. Dus hij kan het wel! Kan het zijn dat Brent geconstateerd heeft dat de muziekluisteraar van zijn muziek houdt, juist vanwege dezelfde reden als waarom ik afhaak? Dit debuut maakt bovendien een meer gevarieerdere indruk. Puur, ongeschonden en onbedorven. Ongetwijfeld is Cobb sindsdien gegroeid als artiest, maar wanneer ik beide platen naast elkaar leg dan wint de jeugdige eenvoud van ervaring. No Place Left to Leave heeft alles wat Keep ‘Em On They Toes ontbeert. Verstandig dat ze dat album opnieuw hebben uitgebracht, en bovendien slim om de oorspronkelijke hoes te vervangen voor iets karakteristieks als een vervallen schuur. Dat debuut werd geproduceerd door Dave Cobb, en Shooter Jennings speelt een paar nummers mee op orgel. Niet verkeerd!

Label: Ol’ Buddy Records / Thirty Tigers
Releasedatum: 02/10/2020

Websites

© 2008-2019 Johnny's Garden