DSL-92248_512

Una Sveinbjarnardottir

Last Song

Categorie:

door Hans Jansen

05-12-2021

Soms, na een schokkende nieuwsuitzending, kan men onwillekeurig terugverlangen naar de zalige onwetendheid welke zojuist teloorgegaan is. De IJslandse radio zinspeelt op dit gegeven door vlak voor het nieuws van 12.00 een slaapliedje, liefdesliedje of een muzikale ode aan de natuur te brengen.

Violiste Una Sveinbjarnardottir nam dit uitgangspunt voor het samenstellen van haar album Last Song. Oplettende luisteraars kennen haar mogelijk nog van haar bijdragen aan Björks Homogenic en Vulnicura. Zij werkte met o.a. Johann Johannsson, Pierre Boulez en Krystof Penderecki. Sveinbjarnardottir laat zich vergezellen door pianist Tinna Porsteinsdottir, samen brengen zij een selectie van IJslandse componisten vergezeld van een aantal composities uit het begin van de vorige eeuw of middeleeuwen. Beiden zijn bijzonder goed op elkaar ingespeeld, dit leidt tot een levendig samenspel.

Het album start met een reeks composities van IJslandse componisten. Langzaam maar zeker zoekt men met de eerste twee stukken hun weg om vervolgens, in al zijn ijle schoonheid, met Maríukvæði het eerste hoogtepunt van dit prachtige album af te leveren. Centraal gepositioneerd staat de Icelandic Suite van de “grand lady” van de IJslandse muziek Jo’runn Vioar. De suite is geschreven ter ere van de 2000e verjaardag van bewoning van Europa’s meest noordwestelijke eiland. Ook hier lijken zowel de natuur als elementen uit de volksmuziek belangrijke bronnen van inspiratie.

Het uit vijf delen samengestelde stuk laat zich beluisteren als van bedachtzaam naar jubelend, van intiem naar lichtvoetig en frivool. Het als een plechtstatig klinkende hymne I Ensomme Stunde preludeert op het verstilde Méditation van de Franse componist Jules Massenet. Dit als symfonische intermezzo geschreven stuk, uit opera Thaïs, is met al zijn tederheid en tentoongespreide elegantie een volgend hoogtepunt. Sveinbjarnardottir en Porsteinsdottir voegen vervolgens enige luchthartigheid toe met Lullabye, dit inclusief fantasierijke speelgoedpiano.

Bij nadering van het einde van Last Song verdient het op het scherpst van de snede gespeelde Anima Processiona bijzondere vermelding. Dit meeslepende, door de Duitse mystica en componiste Hildegard von Bingen (1098-1179) gecomponeerde stuk, snijdt door de ziel.

Last Song kent met zijn uitgekiende selectie van gekozen stukken een fraaie opbouw. Samen vormen viool en piano een krachtig klinkende combinatie.

 

 

Label: Sono Luminus


Releasedatum: 23/07/2021