Joni Mitchell3-500

Joni Mitchell

Love Has Many Faces

Categorie:

door Ed Muitjens

15-11-2020

7 november werd ze 77. Joni Mitchell. Een zangeres met een belachelijk goed oeuvre. En een belachelijk goede stem. Vooral vanaf het moment dat ze haar kopstem gedag zei en ze iets van de toonladder afdaalde heeft ze bij mij niet één maar twee streepjes voor. Een levende legende. Dat is ze. Komt natuurlijk ook omdat ze toevallig ook nog eens één van de beste songwriters is die op deze aardkloot rondloopt. En ze is een levende legende hoewel een hersenbloeding in 2015 die gezondheid een stuk brozer heeft gemaakt. Op dat moment was ze overigens, als muzikant, al met vervroegd pensioen gegaan.

Een jaar eerder bracht ze nog een 4cd box uit. “Love has many faces: a quartet“. Vier cd’s en dus vier actes bestemd voor een ballet. De balletuitvoering is er nooit gekomen, de boxset wel. Opgebouwd rond vier thema’s die verbonden zijn met ‘liefde’ springt Mitchell als een stuiterbal door haar werk dat decennia omvat. En het werkt. Sterker nog, het is een heerlijke reis door een bijzonder mooi muzikaal landschap. Ze is niet voor niets schilder zullen we maar zeggen.

Begin deze week trok ik de boxset, samen met enkele andere boxsets, nog eens uit de kast. Deze bleef nadrukkelijk ‘hangen’. Mijn nieuw gekochte cd’s en Joni Mitchell wisselden elkaar broeder- en zusterlijk af in mijn cd-speler. Nu is er weer een nieuwe boxset uit van Joni. Ik twijfel nog of ik deze ga aanschaffen. Misschien moet ik niet twijfelen, maar ik heb een andere boxset op het oog die ik eind december aan een bebaarde oude, gezette heer in rode kledij, afgezet met bont en zich voortbewegend in een arrenslee ga vragen. De jaren ’70 opnamen van John Prine. Iemand die, tot op het dit moment, nog volledig ontbreekt in mijn collectie. Ik weet het, er zullen wel weer een paar muziekvrienden zijn die vinden dat ik tien stokslagen verdien. En misschien hebben ze nog wel gelijk ook.


Websites