515nIDrPp-L__SL500_SS500_

Mighty Sam McClain

Too Much Jesus (Not Enough Whiskey)

Categorie:

door Ed Muitjens

25-03-2013

Mighty Sam McClain is een zanger die ik vanaf zijn fantastische cd "Give it up on love" in 1992 ben gaan volgen. Soms keek ik meteen uit naar een volgende release en een andere keer kwam het voor dat ik een kleine inhaalslag moest maken maar uit het oog is hij nooit bij me geweest. Sam McClain is zo'n typische zanger uit de zuidelijke staten van de V.S. Een zanger die opereert op het snijvlak van de blues en soul. Ondanks dat in de jaren '90 zijn stroom aan cd releases pas goed op gang is gekomen is ook hij reeds actief geweest in de jaren '60 en begin jaren '70. Een beetje blueskenner legt meteen de overeenkomsten met Bobby Bland bloot en dat is terecht. Niet alleen qua muziek maar zeker ook qua stemkleuring . Zelfs van de bekende vocale "squall" (een schreew/kreet) die Bland zo kenmerkt maakt McClain dankbaar gebruik. Niet dat hij een copycat is want McClain heeft daarvoor teveel een eigen gezicht en stijl maar beïnvloed door Bobby Bland is hij zeker. "Too much Jesus" (not enough Whiskey)" is de nieuwe cd van deze man met machtige soulstem en zeker na de eerste draaibeurt was het even slikken. Regelmatig is er de nodige elektronische percussie te horen en in de jaren '80 zijn er legio soul cd's qua emotie en diepgang volledig platgeslagen door het gebruik van die oerlelijk klinkende drumcomputers. Dat het gebruik van dergelijke elektronica ook positief kan uitvallen bewees Bobby Womack in 2012 met zijn niet te versmaden cd "The bravest man in the universe" en McClain heeft gemeend dit voorbeeld te moeten volgen. Nadat ik een aantal maal deze schijf voorbij had horen komen waren mijn eerste bezwaren grotendeels verdwenen. In eerste instantie omdat het gebruik van de elektronica over het algemeen redelijk smaakvol is toegepast maar vooral omdat het gebodene hier gewoon sterk is. Dat geldt niet meteen voor het openingsnummer "I wish you well" dat wel erg frivool klinkt en mijn bezwaren met betrekking tot de toegepaste elektronica blijven op het nummer"Feel so good" recht overeind staan.  De andere nummers zijn sterk te noemen en in ieder geval sterk genoeg waardoor ik uiteindelijk toch een positief heb overgehouden aan deze cd ondanks dat er ergens een gevoel blijft hangen dat zonder al dat elektronisch gedoe de uitkomst positiever was geweest. De eerlijkheid gebiedt me wel te zeggen dat McClain nog nooit zo opzwepend en funky heeft geklonken als op deze plaat en dat bewijzen nummers als "Can you feel it?", "Rock my soul", "Hey baby" en vooral afsluiter "Dance" wel. Hoewel ik altijd zijn ballads heb geprefereerd zijn het juist nu deze nummers die dat positieve gevoel over deze cd geven.Al met al hoop ik toch dat het gebruik van elektronica een eenmalige keuze is geweest. Dat laat "So into you" wel horen. Een heerlijk "McClain nummer" waarbij geen drumcomputer in velden of wegen is te bekennen. Het is een nummer waarbij even weer alles op zijn plaats valt: de majestueuze zang, die verdraaid lekkere gitaarsolo en vooral het verfijnde jazzy spel van de kopersectie.  "Too much Jesus (not enough Whiskey)" is geen slechte plaat maar is in het oeuvre van Sam McClain ook geen hoogvlieger en dat is, helaas, toch een beetje een gemiste kans. 


Websites