Modern Appalachia

811mzlZ7dBL._AC_SL1500_500

Sarah Siskind

Covered, Sarah’s debuut-cd, werd in februari 2001 opgenomen. Ze was toen 22 jaar. Omdat Sarah ten tijde van de uitgave ernstig ziek werd was er niet de mogelijkheid het album te promoten. Zij verdween het ziekenhuis in. Covered werd dan ook amper opgemerkt, ondanks de aanwezigheid van Bill Frisell. Gelukkig kreeg deze plaat, die ik iedereen kan aanbevelen, in 2013 een terechte heruitgave. Ze schrijft tenslotte prachtige liedjes, die ook door andere artiesten worden vertolkt.

Haar albums Say it Louder en Novel heb ik in mijn verzameling, maar die albums wisten mij minder te raken dan die eerste. Nu verscheen, in april alweer, haar album Modern Appalachia. Helaas is vooralsnog geen lokale distributie voorhanden, en verzending vanuit Amerika werd/wordt vanwege het virus enorm vertraagd. Het is helaas niet anders.

Na eerdere opmerkelijke releases, zoals van Sarah Jarosz en Rose Cousins, neemt Sarah Siskind wat mij betreft de leiding binnen dit genre. Ik ben enorm onder de indruk van Modern Appalachia. Sterke songs weggezet in een zeer coherente instrumentatie. Wederom is Bill Frisell van de partij, hetgeen wat mij betreft niets afdoet aan de muzikale ondersteuning van Mike Seal die minstens zo vaardig de elektrische gitaar hanteert. Het instrument krijgt in de overall sobere uitvoeringen een in het oor springende rol toebedeelt. Qua tweede stem zijn rolletjes weggelegd voor Elizabeth Foster, Julie Lee, Rose Cousins en Justin Vernon.

Modern Appalachia doet mij qua sound denken aan het album Where the Body Is van Erin Corday. Een album dat indertijd spijtig genoeg weinig mensen deed opveren, maar door mij werd gerubriceerd als een zogenaamde eilandplaat. Sarah Siskind opent sterk met Me and Now. De instrumentatie is hier om te zoenen, subtiel en rauw tegelijk. Het titelnummer zie ik als een ode aan Dolly, Mahalia, Paul Brady en zeer zeker ook aan Bill Frisell, die hier alle ruimte krijgt.

Of Modern Appalachia zich eveneens gaat ontpoppen tot zo’n illuster eilandplaatje moet nog blijken, maar het heeft er alle schijn van. Qua frasering is de associatie met Joni Mitchell nog enigszins intact, maar een serieuze vergelijking tussen deze folkicoon en Sarah Siskind wil ik eigenlijk niet maken. Sarah heeft bij medemusici haar krediet al verdiend. Het zou om die reden mooi zijn dat ze meer erkenning gaat krijgen aan deze kant van de oceaan.

Sarah zingt de sterren van de hemel. Ze voelt zich thuis in de bergen. Het is een plek waar de last van haar schouders verdwijnt. Ik kerken het gevoel, en hoef gelukkig niet verder dan het Noord Hollandse landschap of de kust. Ruimte geeft rust. Echter wanneer ze daarna in A Little Bit Troubled het tempo opschroeft dan ben ik ook graag van de partij. Mooi album!

 

Modern Appalachia
Sarah Siskind

Rein van den Berg

30-6-2020


Label:
Red Request Records


Releasedatum:
17/04/2020