For Pops

51nzmKInlNL._SX355_

Mud Morganfield & Kim Wilson

Het zijn amper dertig seconden. Dertig seconden waarin voor mij één van de meest indringende mondharmonicasolo's aller tijden op band zijn vastgelegd. Op 13 april 1954 heeft Little Walter (Jacobs) zijn elektrisch versterkte smoelschuif tussen zijn lippen geschoven, waarna hij, nadat hij zijn longen had volgezogen, klanken aan zijn harmonica heeft laten ontsnappen die zelden meer confronterend en onheilspellender hebben geklonken dan op die bewuste dinsdag in Chicago. Het nummer waarop deze solo is te horen is I just want to make love to you van Muddy Waters. Het is Chicagoblues op zijn allerbest. De mondharmonica is in het oeuvre van Muddy Waters (McKinley Morganfield) altijd al een belangrijk element geweest en de lijst aan blazers die hem hebben begeleid is meer dan indrukwekkend: James Cotton, Junior Wells, Walter "Shakey" Horton, Paul Butterfield en de eerder genoemde Little Walter om er maar eens een paar te noemen. Deze blues heeft het leven in de jaren '50 in Chicago, in al zijn hardheid, een zeer herkenbaar muzikaal gezicht gegeven. Het is deze stijl die Muddy Waters trouw bleef tot aan zijn dood in 1983.Muddy's zoon, de 60-jarige Mud Morganfield, brengt sedert 2008 cd's, uit hoewel hij reeds na de dood van zijn vader actief is in de bluesscene. Af en toe wordt hem nog wel eens verweten te dicht bij de stijl van Muddy te blijven. Ik vind dat onzin. Ja, zijn stem lijkt op twee druppels water op die van zijn vader (mag het?) en hij speelt de blues zoals de oude meester die speelde. Het is tenslotte deze muziek die de oudste zoon van Muddy met de paplepel heeft binnengekregen, dus verwonderlijk is het niet. Daarnaast kun je hem onder geen beding verwijten er met de bluespet naar te gooien want zijn cd's zijn bijzonder fijne platen. Dat geldt zeker ook voor zijn nieuwste schijf For Pops, die hij samen met de bekende mondharmonicaspeler Kim Wilson heeft gemaakt. Een eerbetoon aan zijn vader, de nestor van de stadse blues uit "The South Side".Mud Morganfield heeft hoofdzakelijk uit het jaren '50 materiaal geput en heeft hierbij al te gemakkelijke inkoppers wijselijk buiten beschouwing gelaten. Dus zul je op deze cd geen "Mannish Boy", "Hoochie Coochie Man" of "I'm ready" aantreffen, maar wel onder meer het eerder genoemde I just want to make love to you, waarop Kim Wilson Little Walter naar de kroon probeert te steken. Wilson, die we uiteraard onder meer kennen van zijn werk met The Fabulous Thunderbirds, doet op dit album een dringend beroep op zijn longblaasjes. In de shuffle Gone to Main Street laat hij dit al meteen horen. Het is een fijn uptempo nummer, maar het zijn voor mij vooral echter die trage, logge bluesnummers die deze cd ruim boven de bluesmiddelmaat doet uitstijgen. De geest van Muddy waart natuurlijk nadrukkelijk rond op het album, maar als je bijvoorbeeld luistert naar Still a fool, dat oorspronkelijk werd opgenomen in 1951, dan is het alsof je naar de grootmeester zelf aan het luisteren bent. Niets maar dan ook helemaal niets heeft dit nummer door de loop der jaren aan kracht ingeboet. Het uptempo My dog can't bark heeft naast het heerlijke spel van Wilson ook fijn slidegitaar spel. Daarnaast verdient ook pianist Barrelhouse Chuck een eervolle vermelding. Hij speelt zoals Otis Spann (de voormalige pianist van Muddy Waters) dat deed in zijn beste jaren. She's got it, een qua opbouw en structuur op "Hoochie Coochie Man" gelijkend nummer, is daar een schitterend voorbeeld van. Dat op deze veertien tracks tellende tribute ook de nodige Wille Dixon nummers terug te vinden zijn behoeft eigenlijk geen uitleg, gelet op de grote hoeveelheid liedjes die deze man voor onder meer Muddy Waters en Howlin' Wolf heeft geschreven.For Pops is een hele fijne bluesplaat geworden. Wilson en Morganfield halen absoluut het beste in elkaar naar boven en ze laten de hoogtijdagen van Muddy Waters en Little Walter in alle glorie herbeleven. Het mag duidelijk zijn dat dit geen vernieuwende cd is geworden. Het is tenslotte een tribute aan de muziek van Mud Morganfields vader en hij eert zijn vader zoals alleen een zoon dat kan doen: met liefde. Niet alleen met liefde voor de muziek, maar vooral ook met liefde voor de man die de wereld deze muziek heeft geschonken. For Pops is een tribute zoals het hoort. Een tribute waarop een vader trots mag zijn. 

For Pops
Mud Morganfield & Kim Wilson

Ed Muitjens

6-9-2014