Nina Nastasia: Outlaster

Categorie:

door Rein van den Berg

23-05-2010

Nina Nastasia heeft al een flink aantal zeer behoorlijke cd's afgeleverd, en voegt daar nu, na een bescheiden rustpauze, Outlaster aan toe. Haar alternatieve folk begint steeds meer uit de obscuriteit te komen, en ondanks de beladenheid van haar werk een groter publiek te bereiken. Outlaster onderscheidt zich van zijn voorgangers doordat dit album is voorzien van zorgvuldig aangebrachte orkestraties. Nu was Nina altijd al in staat om een intieme sfeer te creëren binnen haar muziek, maar de imponerende arrangementen doen datgene waarvoor ze bedoeld zijn: extra body geven. Het album opent met de single Cry, Cry Baby, een song die enige tijd vooraf ging aan dit album. De sfeervolle arrangementen zijn strak gedirigeerd, en onderschikken zich aan Nina's zwierige zang, soms unheimisch, dan weer ingetogen. Schitterende hoe de wisselwerking tussen Nina en de uiteenlopende snarenstrijd is vormgegeven. Ter illustratie, een nummer als This Familiar biedt een stijlvolle viool die minstens zo gepassioneerd klinkt als Nina's zang. Harmonieus, maar tegelijkertijd dualistisch. Behalve Nastasia's zang en haar songschrijvend talent, heeft ze ook de begaafdheid de juiste mensen om zich heen te verzamelen. Naast de invloed van Steve Albini, die standaard aanwezig is, heeft ze zich voor dit zesde album verzekerd van instrumentalist en arrangeur Paul Bryan (bekend van Aimee Mann, Marvis Staples & Allen Toussaint). Naast de subtiele geluidsmuren hoor je bovendien aanwezig drummer Jay Bellerose en gitarist Jeff Parker. Geen verkeerde combinatie, maar tot die conclusie komt de muziekliefhebber zelf ook wel na beluistering van dit werkelijk kostelijke album. Geen eenvoudige luisterkost, maar ook geen pretenties. Outlaster is niets minder dan muziek op haute cuisine niveau. Gedetailleerd, geraffineerd, af.