Kat-Danser-One-Eye-Open

Kat Danser

One Eye Open

Categorie:

door Rein van den Berg

30-01-2021

Zodra het album opent weet je wat Kat Danser voor je in petto gaat hebben. Blues vormt de basis van dit album. Een genre dat Kat in het bloed zit. Way I like It Done, de openingssong, pakt breed uit, en beperkt zich niet tot blazers alleen. Er wordt heerlijk gemusiceerd, iets wat je wellicht kan, of mag, verwachten wanneer instrumentalist, en wat al niet meer, Steve Dawson een project onder zijn hoede neemt. Het vorige album van Kat Danser, Goin’ Gone (2018), heeft geruime tijd op mijn stapeltje te recenseren cd’s gelegen, maar wist mij als geheel niet te overtuigen en viel buiten de boot. Misschien had ik dat album meer tijd moeten gunnen. Hetzelfde gebeurde bijna weer met One Eye Open, nu primair vanwege de titelsong. Ineens schakelt Kat van blues naar punk. Het verwart, verstoort, wat punk beoogt. Na meerdere luisterbeurten valt alles beter, en weet ik, nog enigszins op mijn hoede, het een plaats te geven. Kat daarentegen twijfelt allerminst om zich van meerdere kanten te laten horen, en is vervolgens opmerkelijke zacht en teder in Please, Don’t Cry. Er loopt een rode draad die de Mississippi delta blues, beetje Havana blues (Mi Corazon), Nashville en Edmonton (Kats thuisbasis) verbindt.

Kat Danser bedient zich op One Eye Open van zelfgeschreven nummers met uitzondering van twee coversongs. Deze nummers, dit album, moet je beschouwen als eerbetoon aan Jessie Mae Hemphill en Gus Cannon, die, zoals Kat het omschrijft, twee persoonlijke helden zijn, die wellicht niet de erkenning hebben mogen ontvangen voor hun werk, maar enorm waardevol waren voor wat we tegenwoordig roots- en bluesmuziek noemen. Kat slaapt weliswaar met één oog open, maar schroomt niet om zich overtuigend te geven waar het muziek betreft.

Label: Black Hen Music


Releasedatum: 19/02/2021