reviews

Saint Cloud

Waxahatchee

Voormalig lid van de punkpopband P.S. Eliot, Katie Crutchfield, lanceerde in 2010 het project Waxahatchee. Daar waar het debuut American Weekend uit 2012 nog echt kan worden gezien als een soloproject, waren de drie daaropvolgende albums, met band, stevig in de indierock geworteld. Dat wordt op het nieuwe album losgelaten….

The New Abnormal

The Strokes

Live at The Paramount

Ruthie Foster Big Band

The Women Who Raised Me

Kandace Springs

No Beginning, No End 2

José James

The United State

Justin Wells

Een intrigerende hoesfoto. Hij pakte mij meteen. Het gegroefde gezicht verraadt een geleefd bestaan. “Maria, from Yuriria, Guanjuanto, Mexico, ik zou graag je levensverhaal horen,” staat vermeld op de binnenzijde. Hetzelfde geldt, in algemene zin gesproken, voor muziek. Ik hoor graag wat een artiest te vertellen heeft, wat hem drijft,…

Hard Times

Charley Crockett

The Mothers 1970

Frank Zappa & the Mothers of Invention

Walk Steady

Judith Avers

MonoVision

Ray LaMontagne

Among the trees

Sjoerd's notes

Breakfast Room Revelation

Haar naam is Christine Oele. Het is de vrouw die zich VanWijck noemt. Een Amsterdamse met een Nieuw-Zeelands verleden. Een singer-songwriter die met An Averige Woman en Molten Rock al twee voortreffelijke albums in haar achterzak heeft. En iemand die, met betrekking tot het schrijven van liedjes, een voorliefde heeft voor een bepaalde plaats. Ze kiest niet de rust van een eiland of een late avond wandeling door een bijna verlaten binnenstad. Nee, niets van dat alles. Haar creativiteit floreert…

Lees columne
Live Again (Melissa James)
‘As cold as it gets’ – Opdat wij niet vergeten
The Pretender

Eerste Nederlandse punkalbum opnieuw uitgebracht

In 1977 verscheen het eerste Nederlandse punkalbum. Het was een snoeiharde productie van de Eindhovense band The Flyin’ Spiderz. Ter gelegenheid van de Record Store Day is onlangs deze plaat opnieuw uitgebracht, dit keer op gekleurd vinyl. Frontman Guus Boers is er blij mee, maar hij hoeft het niet opnieuw mee te maken. “Sommige punkers waren echte viespeuken. Ze vulden een injectiespuit met urine en die richtten ze op mij. Bah. Als ik eraan terugdenk, moet ik nog gruwen”. De tijd heeft zijn werk gedaan: Guus Boers is allang geen punker meer. Hij is veranderd in een bedachtzame liefhebber van…

Lees artikel
Malford Milligan: “De pijn zit diep en gaat nooit weg”
Those were the days…
Livemuziek is voorlopig een herinnering
10jaartuin

Jack Harris

Broken Yellow

Later dit jaar, mogelijk in de herfst, verschijnt de nieuwe Jack Harris plaat getiteld: The Flame & the Pelican. Vandaar alvast een terugblik, en wel op zijn debuut plaat uit 2006. Via Eric Taylor’s homepage werd ik indertijd attent gemaakt…

Cassandra Wilson

New Moon’s Daughter

Black lives matter. Dan doen ze al een hele tijd. Dat was ook al het geval in 1930 toen twee jonge Afro-Amerikaanse jongeren in het zuiden van de V.S. werden gelyncht. Opgehangen in een boom. Dat tafereel is op de gevoelige plaat vastgelegd. De foto is even onthutsend als weerzinwekkend. Het zette de in de Bronx woonachtige Joodse hoogleraar en…

Mississippi Fred McDowell

The first recordings

In 1941 zocht Alan Lomax, tijdens één van zijn vele “veldopnamen speurtochten” in het zuiden van de V.S., Robert Johnson en vond Muddy Waters. In 1959 was hij op zoek naar een tweede Muddy Waters en vond Mississippi Fred McDowell. Een man die iets ouder was dan Muddy Waters maar pas veel later de gitaar oppakte. Ergens zo rond 1940….

Various Artists

Down & Out – The Sad Soul Of The Black South

Toegegeven, ze mogen dan, sterk generaliserend natuurlijk, een nogal oubollige manier van humor hebben maar Duitsers hebben doorgaans wel een goede muzieksmaak. Zo groeide ik als tiener op met, ook voor mij, onvergetelijke nachten gevuld met Rockpalast. Het waren ook onze oosterburen die in de jaren ’60 bluesgrootheden als Sonny Boy Williamson, Muddy Waters en Howlin’ Wolf naar hun theaters…

Otis Grand

Nothing else matters…

Niets is zo leuk dan van die oude albums uit de kast trekken die je soms al tientallen jaren niet meer hebt beluisterd. Neem deze bluesplaat van Otis Grand, “Nothing else matters…” uit 1995. (eigenlijk al uitgebracht in 1994). Ik kocht de cd in een periode dat ik bluesmuziek had omarmd en bijna met huid en haar verslond. Dat begon…