Walk Back Home

511L1eq6nmL

Paul O Brien

Een artiest als Paul O’Brien behoort allerminst tot die groep die zichzelf geraffineerd binnen een spotlight weet te manoeuvreren. Echter wanneer je zijn werk een aantal malen hebt beluisterd, dan verdwijnt hij evenmin vluchtig naar de achtergrond. Paul’s muziek richt zich op emoties, vertelt over datgene wat hem bezighoudt, en weet daar in al zijn oprechtheid vorm aan te geven. In zijn jeugdjaren verdiende hij de kost met reggae tot folk georiënteerde muziek, maar vanwege ontbrekend succes besloot hij zijn muze te beëindigen. Desillusies binnen de muziekbusiness hadden hun sporen nagelaten, en deze Brit met Ierse roots vetrok met zijn gezin naar Canada, om daar op 38 jarige leeftijd een frisse start te maken als schoolleraar. Juist dit hernieuwde initiatief, de emigratie, de veranderde leefomstandigheden, de weidsheid van de natuur gaven hem een hernieuwde impuls om zijn eerste liefde weer opnieuw te omarmen. Dit album – Walk Back Home – uitgebracht door Stockfish Records bevat een bloemlezing van zijn 2 recentste albums Sacred Lines en Plastic. Alle nummers zijn opnieuw samen met O’Brien ingespeeld door gerenommeerde Duitse musici totdat een mooi vol geluid ontstond. Onnodig te vertellen dat de Duitse audio keurmeester weer tot het uiterste is gegaan, en je zult zonder enige twijfel kunnen horen waarom een release als deze op SACD wordt uitgebracht. Een instrument als de fretloze bas komt subliem naar voren in een song als Without a Trace, terwijl Berlin at 5 weer scoort op andere waarden. O’Brien had bijna zijn gitaar aan de wilgen gehangen, en ongetwijfeld komt hij als leraar eveneens uitstekend uit de verf, maar deze loopbaanontwikkeling geniet mijn voorkeur. Walk Back Home is een album die uiterst genietbaar is, gedetailleerd uitgevoerd, subtiel met veel warme kleuren en tonen. Terecht een herfstalbum zou ik willen toevoegen. O’Brien’s voordracht is knap ingeleefd, en zijn songs hebben een natuurlijke flow waardoor ze terecht een plaats mogen verwerven tussen het gigantische aanbod. Beschouwende, melancholische georiënteerde folk, muziek die mij zelden verveelt. Plaats hem qua sfeer ergens tussen Allan Taylor en Pierce Pettis, en ben zelfs van mening dat de goede luisteraar in de songstructuur iets terugvindt van Grant Campbell.

Walk Back Home
Paul O Brien

Rein van den Berg

18-9-2009