41S3vJdn3gL._SS500_

Rodney DeCroo

Mockingbird Bible

Categorie:

door Rein van den Berg

30-12-2009

Toeval bestaat niet, lees je wel eens. De Canadese singer songwriter Mississippi Live maakte mij onlangs attent op het talent van Rodney DeCroo, en amper twee weken daarna schreef Hugo Vogel zijn recensie van Mockingbird Bible. Popmuziek fetisjist Johan Schoenmakers bevrijde daarna de lezers, inclusief mijzelf, dat Mockingbird Bible origineel van 2008 was. Enerzijds best vervelende ontwikkelingen, want ik had deze (voorheen voor mij totale onbekende) Canadees immers “ontdekt” – althans zo ervoer ik deze kortstondige sensatie. Nou ja, niet getreurd, DeCroo slaat schijnbaar duidelijk zijn vleugels uit, zoals zo velen van zijn collega’s. Iets wat langzaam komt, mag zich hopelijk ook beroepen op duurzaamheid. Rodney’s muziek voelt vertrouwd binnen country gerelateerde muziek, en Canada kent best veel aanhangers binnen dit genre. Denk qua smaak richting mensen als Jimmy Lafave, maar qua stem vergelijkt Kevn Kinney waarschijnlijk nog duidelijker. DeCroo is van origine dan ook geen Canadees, maar komt uit de buurt van Pittsburgh, Pennsylvania. Het akoestisch getinte Sacred Ground opent veelbelovend, en maakt een uitstekende indruk. De eerste klap die je als artiest uitdeelt kleurt meteen de intentie, en drive – wel zo duidelijk. Instrumentatie is basaal, dreigend, gedurfd, maar beperkt zich anderzijds tot het puur noodzakelijke. De structuur van de songs kent overwegend een weinig vastomlijnde vormgeving, waardoor een zekere frisheid behouden blijft. Toch krijgt het materiaal na meerdere luisterbeurten vanzelf een hechtere vorm. Krijg tevens de indruk dat Rodney DeCroo zijn songmateriaal verkrijgt door gedreven inzet, en hard werken, waarbij teksten hun weg vinden in een niets verhullende realiteit. De man leeft zijn werk. Memories of Snow and Dust, en Long White Road zijn 2 zeer memorabele songs op dit 13 nummers tellende album. Zijn vierde overigens. Zowel het live uitgebrachte War Torn Man (als eerbetoon aan zijn vader die verscheurd werd door zijn Vietnam herinneringen) en de samenwerking met Rae Spoon – in de vorm van Trucker’s Memorial – dateren van 2006. Rodney’s 2004 debuut is simpelweg genoemd Rodney DeCroo and the Killers. De kern van de musici waarmee DeCroo zich omringt wisselt echter amper, waarmee je eenvoudig kan concluderen dat de man continuïteit nastreeft, en niet op zoek is naar een kortstondige sensatie. Naam om te onthouden!


Websites