a3030697072_16

Roman Candle

Oh Tall Tree In The Ear

Categorie:

door Ed Muitjens

15-09-2010

Carnival Records is een platenmaastschappij die spontaan uit liefde voor de muziek is geboren. Zonder een marketingplan. Het klinkt mij als muziekliefhebber als muziek in de oren. In het diepe springen omdat je nu eenmaal een passie hebt en vooral uitbrengen wat je mooi vindt. Natuurlijk, Carnival Records is en blijft een bedrijf en streeft winst na maar als dat streven gepaard gaat met een ideologie die gebaseerd is op muzikale integriteit dan kan ik daar met veel respect naar kijken. “Carnival hopes to build a diversified label based on musical intuitions instead of trends”. Het zijn de woorden van de eigenaar Frank Liddell. Verscheidenheid wordt dus nagestreeft. Welgeteld zes artiesten hebben ze onder contract waaronder Eric Wilson and Empty Hearts en Roman Candle. Van Eric Wilson and Empty Hearts is een EP verschenen genaamd “Quarterfuse”. Eric Wilson schrijft toegankelijke, fraaie Americana. Hij heeft een mooie stem. Geen rauw randje maar je moet hem meer zoeken in de richting van een Ron Sexsmith bijvoorbeeld. In het openingsnummer “Quarterfuse”, een nummer over de burgeroorlog, is te horen hoe volwassen zijn muziek is. Tot in de puntjes verzorgd en puik geproduceerd. Die volwassenheid is opmerkelijk gezien het Wilson’s debuut is. In “The One I’ll Always Love”, waarop een verbintenis wordt aangegaan tussen folk en Americana, laat hij horen in muziek en tekst over diepgang te beschikken. “You’re the one I thought I’d always love/ You’re the one I thought I knew/ You’re the one I’ll never quite give up/ You’re the one I’ll never get to love.” Het is een prachtig nummer en “The Way I Did” is zo mogelijk nog mooier met een prachtig van melancholie voorzien refrein. Het “huilende” gitaarspel versterkt dat melancholieke gevoel alleen maar. Het door de banjo en dobro roots aandoende “Kentucky, You’re My Lover” sluit deze erg fraaie EP af. Ja, Eric Wilson is er eentje om in de gaten te houden en ik kijk uit naar zijn eerste volwaardige cd. De EP komt officieel uit op 7 oktober. Roman Candle tapt uit een heel ander vaatje. De muziek op hun tweede cd “Oh Tall Tree In The Ear” is de missing link tussen Britpop en Americana waarbij de nadruk op de pop/rock ligt. De band wordt gevormd door de familie Matheny (Skip, Timshel en Logan). Deze band doet weinig tot niets onder voor de grote broers in het genre. Uitermate pakkende refreintjes en aardig wat up-tempo werk heeft ervoor gezorgd dat dit plaatje ook in mijn auto een prominente plaats heeft gekregen. Voor het semi/akoestische nummer “Sonnet 46”, dat sprankelt en tintelt, kun je me altijd wakker maken. In “Big Light” hoor ik zelfs iets van Snow Patroll terug maar over het algemeen is het gewoon lekker ongecompliceerde rock met als illustrerend voorbeeld “Why Modern Radio Is A-OK”. De prima tekst met een humoristische knipoog en de heerlijke muzikale herkenbaarheid maken dat dit nummer hitpotentie heeft. “Oh Tall Tree In The Ear” is, als je de zang van Skip Matheny kunt waarderen, gewoon een prima plaat.Uitgebracht in mei 2009 dus schromelijk door mij over het hoofd gezien maar nu alsnog meegenomen omdat ik ergens gelezen heb dat de cd in de zomer opnieuw in Europa is uitgebracht. Een aanrader voor de liefhebber. “Music is still about connecting with people. The more drive, passion, and heart you deliver it with, the better your chances are to connecting it to those people.” Dit citaat staat op de site van Carnival Records te lezen. “Doe alles wat je doet met hart en ziel” zong Rick de Leeuw ooit. Ik moest er ongemerkt aan terugdenken. Mijn steun hebben ze…