81XrAwD-4VL._SL1500_

Ryan Culwell

Run Like a Bull

Categorie:

door Rein van den Berg

10-02-2022

Een degelijke americanaplaat dient zich begin 2022 aan in de vorm van Run Like a Bull. Ryan Culwell heeft al een drietal platen afgeleverd, echter vindt desondanks nog onvoldoende aandacht in Europa. En dat is jammer, en niet alleen voor hem. De aanhouder wint, zullen we maar zeggen. Er is voldoende potentieel voorhanden, denk ik.

Run Like a Bull is zijn vierde plaat, en deze nieuwe plaat heeft hij samen met Neilson Hubbard gemaakt. Hun gezamenlijke inzet wordt muzikaal verder ondersteund door Kris Donegan (gitaren, bas) Juan Solorzano (pedal steel, lap steel, gitaar, synthesizer en bas), Will Kimbrough (elektrische gitaar) en de vocale ondersteuning van een drietal zangeressen, waarvan ik enkel Caroline Spence ken. Een plaat die sterk leunt op de gitaar, en de romantiek van de Amerikaanse countryside, zoals we die kennen uit Cormac McCarthy’s romans, echter nu in de vorm van Ryan Culwells verhalende songs. Muziek over olievelden, de leegheid van het bestaan, fysiek geweld, jezelf overgeleverd voelen. Culwell laat zowel een harde als een zachte kant van zichzelf horen. De nummers van dit album werden door Culwell zelf geschreven, met uitzondering van This Town, dat deed hij samen met Caroline Spence. 

Colorado Blues opent met Culwells zachte kant, waarna hij de spanning verder opvoert, en vervolgens niet meer uit zijn handen laat glippen. Hij blijft de aandacht van de luisteraar vasthouden. De ontlading vindt pas serieus plaats in het nummer Keep Your Head Up. Typische zo’n nummer waarbij de muzikanten tijdens een live-uitvoering helemaal los zullen gaan. Dan stapt Culwell in een beschouwend nummer op de rem. Elf nummers in totaal die per luisterbeurt aan zeggingskracht winnen. Zijn debuut uit 2006, Heroes on the Radio, is nergens meer te bekennen. Ben wel benieuwd om de ontwikkeling te horen die Culwell over de afgelopen jaren heeft gemaakt.

Run Like a Bull is een solide plaat die in het verlengde ligt van zijn twee eerder albums Flatlands en The Last American. De muziek is catchy en rauw tegelijkertijd, en is geenszins de muziek van een dolgedraaide stier. Ryan lijkt steeds beter te passen in de rol die hem is toebedeeld. Perspectief op een goed belegde boterham komt steeds meer in zicht. Verdiend is dat al lang!

Label:
Missing Piece Records


Releasedatum:
28/01/2022