61s45phPAkL._AC_SL1200_ cr

Shelby Lynne

Shelby Lynne

Categorie:

door Rein van den Berg

14-04-2020

Shelby Lynne heeft, zoals iedereen weet, een rotjeugd gehad. Haar jonge jaren kun je gerust omschrijven als een bewogen periode, terwijl het thuisfront voor een kind per definitie een honk van vertrouwen moet zijn. Wanneer je een dergelijke onfortuinlijke start maakt, dan zal de gemaakte schade nooit helemaal weg gaan. Ik denk dat Shelby bovendien, als oudste van de twee zusjes, een extra knauw heeft gekregen. Ze zal zich de misstanden meer bewust zijn geweest, en bovendien heeft ze automatisch een verantwoordelijkheidsgevoel voor haar zus ontwikkeld. Altijd sterk moeten zijn heeft een keerzijde, want wie slaat die arm eens om jou heen? Mijn gedachten gaan in deze coronaperiode uit naar al die kinderen wiens veiligheid onder druk staat. Gevoegd door onzekerheid zal de grens van het stressniveau ongetwijfeld eerder bereikt worden. En wanneer onvermogen de overhand neemt zijn kinderen snel de dupe, en maken ze kennis met het nieuwe normaal.

De gevoeligheid die ik bespeur in de muziek van Shelby Lynne raakt me. Dat deed ze 20 jaar geleden met I am Shelby Lynne, en dat doet ze anno 2020 nog steeds. In de loop der jaren heeft Shelby een overtuigend aantal albums gemaakt. Haar Tears, Lies and Alibis (2010) en aansluitend Revelation Road (2011) vond ik beide zeer overtuigend, en ook haar eerbetoon aan de muziek van de Britse Dusty Springfield bleek een schot in de roos. Van haar samenwerking met Allison Moorer had ik inhoudelijk iets meer van verwacht. Niet dat Not Dark Yet teleurstellend was, maar ik ervoer het als te vrijblijvend. Alsof de inspiratie was afgenomen.

Liefhebbers van Shelby’s muziek kan ik echter geruststellen, want dit titelloze album geeft wederom blijk van een top-artieste. In dit album treedt een Shelby voor het voetlicht die rijk grossiert in voortreffelijke songs. Bluesy, soul, jazzy (My Mind’s Riot), terwijl de stoffige landweggetjes van de country allerminst uit het oog worden verloren. Een grootse prestatie, aangezien je niet altijd albums van een dergelijk hoog niveau kan blijven maken.

De songs op dit album worden relatief klein gehouden. Het opent met een allereenvoudigst juweeltje in de vorm van Strange Things. Die mooie helblauwe ogen staan nog net zo strak als twintig jaar geleden. Ups-and-downs lijken amper hun weerslag te hebben gehad. De zeggingskracht van Shelby Lynne is allerminst verschrompeld. Ze lijkt, tussen alle kwetsbaarheid door, volkomen in control, en dat heeft geresulteerd in een zeer relevante plaat. Eentje waarmee ze het leven omarmt, en eentje waarbij ze tegelijkertijd niet schroomt iets van haar persoonlijke kant te laten horen. Revolving Broken Hearts is dan ook voor mij de favoriet van dit toch al evenwichtige album, naast een lekker lang uitgesponnen nummer als The Equation.

Label: Everso Records / Thirty Tigers


Releasedatum: 17/04/2020