Skip to content

Sky Smeed: Leaving Again

61avOrgiNYL._SS500_

Sky Smeed

De eerste anderhalve maand van dit jaar verscheen er, wat mij betreft, geen enkele cd die het stempel ‘topplaat’ opgeplakt mocht krijgen. Zelfs de nieuwe van old-time favorite Jason Ringenberg was een zware tegenvaller. Maar met het verschijnen van nieuw werk van onder meer The Long Ryders (wel een geslaagde come-back), Boo Ray en Hayes Carll is het spel, zoals dat zo fraai heet, behoorlijk op de wagen.

Het hoogtepunt van dit nog betrekkelijk jonge jaar is hier nog niet genoemd: Leaving Again, van de uit Kansas afkomstige Sky Smeed. Smeed is zo langzaamaan bezig een indrukwekkend repertoire op te bouwen. Leaving Again is inmiddels al zijn zevende album, sinds zijn in 2002 verschenen debuut. Het is ook een waardig opvolger van het een kleine twee jaar geleden verschenen Lunker Bass, dat ook al niet te versmaden was.

Maar deze nieuwe plaat is misschien nog wel een graadje beter dan zijn voorganger, hoewel het jammer is dat Leaving Again slechts acht nummers telt en niet meer dan 31 minuten duurt. Een minpuntje wellicht, maar als blijkt dat alle songs van bijzondere klasse zijn, vergeet je dat de cd zo kort duurt en zet je hem gewoon nog een keer op.En dan hoor je dus opnieuw die fenomenale opener, het bijna zes minuten durende titelnummer. Een geweldig fraai opgebouwd lied, met eerst slechts een rustig tokkelende gitaar, vervolgens aangevuld met zachtjes tikken op de drums en eindigend met een prachtige, langzame solo van Sky op de mondharmonica, een instrument dat, naast piano en akoestische en elektrische gitaar, ook door Smeed wordt bespeeld.

 

Maar wat het nummer echt speciaal maakt, en dat geldt eigenlijk voor al zijn songs, is zijn stem. Het beste is deze te omschrijven als ‘warm’, waarbij met een beetje goede wil zelfs een vergelijking met James Taylor gemaakt kan worden. Ook Smeed is er nooit op uit om halsbrekende toeren met zijn stem uit te halen. Die staat gewoon in dienst van het liedje, maar bepaalt wel voor een belangrijk deel zijn sound.

Naast Smeed is er in de begeleidingsgroep een belangrijke rol weggelegd voor Mike West die de plaat produceerde in zijn 9th Ward Pickin’ Parlor Studio en die verder niet alleen de achtergrondvocalen voor zijn rekening neemt, maar die ook vele nummers kleur geeft met zijn veelvuldig aanwezige mandolinespel. Zoals op het geweldige If You’re Taught You Learn To Be Mean en Speed Of The Sound Of Loneliness, de enige song waar niet de handtekening van Smeed maar die van John Prine onder staat. Ook het heerlijk rustig swingende North Shore Trail, de langzame bluessong Wanker Blues en afsluiter Without Music (met de banjo van West in de hoofdrol) zijn van ongekend hoog niveau. Een topplaat.

Sky Smeed: Leaving Again
Sky Smeed

Paul Heyblom

20-2-2019


Label:
CD Baby


Releasedatum:
09/02/2019


Website artiest