DavidMunyon-SlimPoss

David Munyon

Slim Possibilities

Categorie:

door Rein van den Berg

21-11-2021

Er valt niet van het nieuws te ontsnappen. Een groep vluchtelingen zit gevangen tussen de grens van Wit-Rusland en Polen. Een dictator, die zelf klem zit, speelt zijn vuile spelletje, geruggesteund door, wellicht, nog grotere boeven. Kwetsbare mensen worden ingezet om het Westen te destabiliseren. Ik ben nooit in politiek geïnteresseerd geweest. Sterker, er was nooit noodzaak toen. Mijn leven verliep via een comfortabele route. Echter het raakt en irriteert mij dat deze machtsmisbruik wordt ingezet, zuiver en alleen vanwege het lijfsbehoud van een enkele individu. Rat in het nauw maakt rare sprongen. Dit vluchtelingenincident toont wat mij betreft aan hoe broos ons beschermde leventje wel niet is, en wanneer escaleert overhoopgehaald kan worden. We zijn zo enorm afhankelijk gebleven. As time goes by… true love never dies speelde door mijn hoofd. Was het maar zo hoop je. Kwam er maar een aanvaardbare oplossing voor deze ellende.

As time goes by… true love never dies is het refrein uit Delphia’s Rhyme. Afkomstig van David Munyon’s album Slim Possibilities. Een album dat 25 jaar geleden verscheen. Ik moet, naarmate de donkere dagen naderen, vaker denken aan al die misleidde mensen denken, inclusief David Munyon. Iemand die zichzelf ook niet gemaakt heeft. Hij was ontworteld geraakt. Het leven had hem ook een flinke douw gegeven. Zijn gebrek aan discipline of verantwoordelijkheid valt hem hoogstens te verwijten. Zijn onalledaagse bestaan gaf hem een eigenzinnig perspectief. Hij raakte los van geld of bezittingen, gaf desnoods weg wat hij bezat. Woonde en woont in een trailor te Alamaba, zoals dat meer gebeurt in één van de rijkste Westerse landen. Samen met echtgenoot en soldaat S.P. Stanley (Dixie) schreef hij indringende songs. Teksten, vaak liefdevolle, over Amerika, de teloorgang ervan, weemoed, gemiste kansen, en over liefde. Het album opent met de elektrische bas van Hans-Jorg Maucksch, om vervolgens over te gaan op David’s geruststellende verhalende vocalen. Verder word Munyon op het album bijgestaan door Chris Jones op gitaar. Muziek uit de gouden periode van Munyon, zonder daarmee zijn latere albums tekort te willen doen. Na zijn eerste albums via Glitterhouse waren deze vroege producties via StockFisch werkelijk magnifiek te noemen. Mooie persoonlijke teksten, indringend tot op het bot. Naar wat ik heb gehoord komt er in 2022 een nieuwe release van Munyon via dit vermaarde Duitse label. Of dit dan volstrekt nieuw wordt, of oud werk is wat nog op de plank ligt is mij onduidelijk. Benieuwd ben ik evengoed. Het ging helaas niet goed met David en zijn Dixie de laatste tijd. Ja, ze zijn weliswaar weer samen, maar hun gezondheid is slecht, zeker in situatie van Dixie, die behandeld is geweest voor baarmoederhalskanker. Het is al een tijd stil rondom hem. Ik hoop dat hun vooruitzichten zich verbeterd hebben. Op 11 november wordt in sommige landen stilgestaan bij de eerste Wereld Oorlog. Misschien wordt het tijd om eens stil te staan bij de vele onfortuinlijken. Een wereldwijde dag waarbij we stilstaan en porberen om van deze wereld een betere plaatst te maken, zeker voor hen. As time goes by… true love never dies. There’s a big dog in the window. Watching all this action. En de wereld trekt aan ons voorbij, terwijl we maar beperkt kunnen bijsturen.

Label: StockFisch


Releasedatum: 09/09/1996