859131

Little Simz

Sometimes I Might Be Introvert

Categorie:

door Ed Muitjens

14-01-2022

De titel van het vierde album van Simbiatu Ajikawo, beter bekend als Little Simz, zou wellicht enige introversie kunnen verraden, maar de muzikale omlijsting in het openingsnummer laat duidelijk een ander geluid horen. Zwaar aangezette blazers in een orkestraal jasje klinken boven Bolero-achtig tromgeroffel uit. De bombast spat er van af, maar wordt, in ieder geval in die mate, hoofdzakelijk beperkt tot dat ene lied. Ambitieus? Jazeker, maar de orkestrale uitspattingen die volgen zijn vooral fraai ingebed in de composities en staan in dienst van de tracks.

Vormen de eerste letters van de titel Sometimes I Might Be Introvert een verwijzing naar haar bijnaam Simbi? Het zou kunnen, maar hoe dan ook: op de negentien nieuwe tracks verschuilt deze Brits-Nigeriaanse zich niet. Geweld, racisme, maar ook relaties zijn onderwerpen die voorbij komen. Zo stelt ze zich in I Love You, I Hate You kwetsbaar op door haar verstoorde relatie met haar vader onder de loep te nemen. Een vader die er niet altijd is geweest in haar jeugd. “My ego won’t fully allow me to say that I miss you. A woman who hasn’t confronted all her daddy issues.”  De familiaire geschiedenis heeft zijn sporen nagelaten.

Liitle Simz rapt nagenoeg constant op een monotone wijze. Het contrasteert met de rijkelijk aanwezige instrumentale ondersteuning die werkelijk fenomenaal is. De arrangementen zitten bijzonder knap in elkaar. De subtiele manier waarop af en toe wordt gekozen voor een afwijkend akkoord of een ander accent maakt indruk. Maar ook in een strakke “recht voor zijn raap rap” als Speed overtuigt ze volledig. Uiteraard, zou je bijna zeggen, slaat ze nog even een brug naar haar Afrikaanse roots in Point And Kill en in Fear No Man. “I’m already a legend” rapt ze. Ze is in ieder geval hard op weg er één te zijn. 


Deze review verscheen eerder in Popmagazine Heaven.