378_5

Eric Devries

Song & Dance Man

Categorie:

door Rein van den Berg

04-11-2021

Ik herinner mij Close to Home als een uitermate verdienstelijke plaat van Eric Devries. Alweer zeven jaar geleden dat dit album verscheen. Ondertussen heeft Eric niet stilgezeten. Hij speelde tussendoor bij Matthews Southern Comfort, en bij Hidden Agenda Deluxe. Ik ben blij dat hij weer een soloalbum heeft gemaakt. Iets van hemzelf. Fijn om je eigen ding te doen, zodat je nog dichter bij jezelf kan blijven. Een dergelijk uitgangspunt komt het eindresultaat uitsluitend ten goede, lijkt mij.

Het resulteerde onder meer in een mooi persoonlijk nummer als Soften the Ground. Intiem en metafoorrijk. De naam Iain Matthews viel al even, en ook al is deze in Nederland woonachtige Brit niet van de partij, proef ik bij Song & Dance Man affiniteit met een aantal albums die Matthews jaren geleden maakte in de USA. Die Amerikaanse periode van hem, geproduceerd door Mark Hallman, leverde minstens drie prachtalbums op: Skeleton Keys, The Dark Ride en God Looked Down. De intieme sfeer van die drie platen vind ik terug op Devries’ Song & Dance Man. Dit is muziek waarbij de artiest niet slechts een product aflevert, maar waarbij hij zichzelf verloor gaandeweg het wordingsproces. Muziek waar de artiest vooral zijn hart laat spreken. Net als Eric, die zijn songs zelf schreef voor deze nieuwe plaat, maakte Matthews voor die albums de nummers ook grotendeels zelf. Uitgezonderd twee Michael Fracasso covers om, en een ultieme uitvoering van Tim Buckley’s Morning Glory. Ik dwaal af.

Op Song & Dance Man haalt Eric het beste uit zichzelf naar boven. Multi-instrumentalist en producer Janos Koolen (wat laat deze man vaak van zich horen wanneer kwaliteit om de hoek komt kijken!) is van de partij. En niet minder belangrijk Lucas Beukers (bas) en Joost van Es (viool) springen bij met hun jarenlange ervaring. De zang van Sophie Janna geeft altijd extra kleur, zo ook hier. Ook zonder beeldspraak blijft Eric mij aanspreken. I been wasting my days. Been a drunken fool. There’s truth I’d forgotten. Het zijn dit soort korte zinnetjes waarmee hij een song als All I Know How to Do tot leven brengt. Hij legt zichzelf onder het vergrootglas, analyseert en maakt de balans op. Er is twijfel, er liggen obstakels, maar ook is er de liefde. Ik denk dat de gemiddelde leeftijdsgenoot van Eric zich kan spiegelen aanzijn woorden. Het leven is vanzelfsprekend geen uitgemaakte zaak die slechts een vloeiende lijn kent. Het zijn juist de persoonlijke teksten die het niveau van deze Song and Dance Man naar boven trekken. Mary is niets anders dan een prachtige liefdesverklaring. Wanneer je het moeilijk onder woorden kan brengen, dan zeg je het met een song. En dat doet Eric meesterlijk, en de muzikale aankleding valt daarbij puntgaaf op zijn plaats. Het zijn vooral rustige, beschouwende nummers als Sunday Eve in Amsterdam die het voor mij doen. Vraag mij niet waarom, maar dit laatste nummer deed mij denken aan A Whiter Shade of Pale van Procol Harum. Er kleeft iets tijdloos aan. Een nummer met eeuwigheidswaarde.

Label: MIG – Made in Germany


Releasedatum: 04/11/2021