a2076009394_10jg

Abigail Lapell

Stolen Time

Categorie:

door Rein van den Berg

09-05-2022

Ondanks dat mijn muzikale voorkeursjaren al geruime tijd achter ons liggen, er was, is, en er zal altijd mooie muziek blijven. Muziek blijft zich voortdurend ontwikkelen voor een eigen veeleisend publiek. Abigail behoort tot een recente lichting aan muzikale dames die mijn interesse heeft weten te vinden. Dames als Sarah Jarosz, Anna Tivell, Sarah Siskind, de Britse Laura Marling behoren daartoe, en voorzichtig plak ik daarbij Juliet McConkey (maar dat is meer omdat ik hoop dat zij binnenkort een nieuw album uitbrengt, na haar debuut, Disappearing Girl, dat verscheen in 2020). Liever beoordeel ik een artiest niet uitsluitend op basis van één album. Een topdebuut is nog geen garantie voor een verder glansrijk verloop, echter wanneer ik Great Survivor mag beschouwen als Abigails eerste officiële plaat, dan wist ze mij daarmee al afdoende te overtuigen. Muzikale dames die zich keer op keer onderscheiden zijn gezegend met een gave om te betoveren. En dat kan ze. Abigail heeft ondertussen een overtuigend track record opgebouwd met haar platen. Deze nieuwe, Stolen Time, in het groen gestoken, is allerminst een spelbreker tussen het repertoire dat tot dusverre van haar werd uitbracht.  Niet dat Abigail een streepje voor heeft op de andere dames, maar verdikkeme, wat klinkt dit album weer intens. Muzikaal een compleet verhaal waarvoor ik slechts lof heb. Innemend en inzichtelijk tegelijkertijd. Een gevoelsproduct.

Aan aansprekende nummers ontbreekt het niet op Stolen Time. Muziek die dicht bij huis blijft, dicht bij de artieste. Ze vergezelt haar nummers niet met drumcomputers of electronica, maar voorziet in een keur aan muzikale vrienden die haar songs van een natuurlijke omlijsting voorzien. De “credits” daarvoor gaan mede naar producer Howard Bilerman (bekend van Arcade Fire). De klankleur is veelal afkomstig van hout en snaren. Cello en violen doen het, wat dat betreft, altijd voor mij, en bovendien niet verkeerd wanneer een trompet zijn aanwezigheid laat horen. Ook gedoceerde pedal steel hoor ik graag, mits smaakvol aangebracht. Sessiemuzikant pur sang Fats Kaplin is daarvoor ingehuurd. Abigail Lapells muziek weet een beeldend effect te bewerkstelligen. Ze bezingt het komen van, en het verstrijken van de seizoenen. Een oude wereld die vertrekt, en een nieuwe die ontstaat. Binnen die context blijkt hoe nietig je eigen aandeel is. We zijn omring door een groter geheel, en er zijn maar een beperkt aantal zaken waarop we invloed hebben. Een relativerend gegeven. Alles is tijdelijk, helaas ook de fijne dingen van het leven. Ze weet mij met haar muziek ook een beetje mee te nemen naar de jaren zeventig, wat al minstens zo geruststellend is. ‘Nobody knows what tomorrow will be. So how can you believe in me.’ Niks nieuws onder de zon, maar wel erg mooi.

Label:
Outside-Music


Releasedatum:
22/04/2022