Admiral_Fell_Promises

Sun Kil Moon

Admiral Fell Promises

Categorie:

door Rein van den Berg

11-07-2010

Mark Kozelek’s talent is onmiskenbaar aangetoond, en niet alleen vanwege zijn solowerk met akoestische coveruitvoeringen van AC/DC nummers. Zijn roerigste jaren lagen uiteraard bij de alternatieve formatie Red House Painters. Kozelek weet, vaak met zeer beperkte middelen, een uiterst stemmig sfeertje op te bouwen. Zijn nieuwste album brengt hij uit onder zijn alter ego Sun Kil Moon en is getiteld Admiral Fell Promises. Het album bevat 10 nieuwe nummers over de totale lengte van zestig minuten. Kozelek’s platen zijn vaak net zo somber als de hoezen van zijn werk. Toch is dit album, mogelijk dankzij het heldere gitaargeluid, op momenten opvallend toegankelijk. Moet ook wel, want Kozelek’s populariteit kan wel wat aanwas gebruiken. Toch is de met nylonsnaren getooide gitaar het enige wat je naast Mark’s stem horen. Een geoefend oor is – evenals bij het achterliggende werk – onontbeerlijk bij dit laatste album van Sun Kil Moon. De nijging tot vlak luistergenot ligt op de loer. Typisch een album wat meerdere luisterbeurten vergt wanneer het wil blijven beklijven. Ik ben dan ook bevreesd dat dit soort uitingen weggelegd zijn voor een geringe groep liefhebbers, en bovendien een groep die over veel (luister)tijd beschikt. De droefheid, mogelijk zelfs de eenzaamheid, die door Mark’s liedjes heen filtert is illustratief voor zijn muziek. Weliswaar veel mooie melodramatische werkjes, maar van mij mag deze artiest zijn habitat meer leven inblazen, want Admiral Fell Promises bezit de ambitie van een kluizenaar. Muziek die op een eiland ontstaan is kan vaak zeer origineel zijn, maar iets luisterrijker had van mij beslist gemogen. Neemt niet weg dat dit album uitstekende nummers bevat als Australian Winter, maar als geheel een uitdagende beschouwd kan worden. Uitsluitend voor doorgewinterde luisteraars.