20220130_113026-jg

Margot Merah

Take Heart

Categorie:

door Rein van den Berg

30-01-2022

Aan het begin van de Corona-epidemie ontstond de wens om een soloplaat te maken. Het liep helaas minder voortvarend. We hoorden/lazen dat Margot Merah ernstig ziek werd. We kennen het ongetwijfeld allemaal vanuit onze omgeving, het noodlot slaat toe. Iets waarvan eenieder hoopt dat een dergelijk traject hem of haar bespaard blijft. Vervelende, doch noodzakelijke behandelingen, en het zag er slecht uit voor Margot. Maar zie, hier ligt haar gekoesterde wens: Take Heart. Een albumtitel die mij onwillekeurig deed denken aan de plaat van Mimi Farina en Tom Jans uit 1971. ‘Days, weeks, months, I don’t know what’s coming’. Een constatering die je hele leven op zijn kop zet. Ik kan mij Margots albumtitel dan ook helemaal voorstellen. Het geeft aan dat je weer perspectief ziet, en kracht vindt om verder te gaan. Het was ook dit besef dat mede de teksten van de songs zou kleuren, echter de basis van het album lag al vast voordat Margot dit verschrikkelijke nieuws kreeg.

Naast zelfgeschreven nummers, die sober en troostrijk zijn, was er ruimte voor Victory Girl, een nummer van de voor mij onbekende Timothy Hull en een cover van If I Go van J. Wagner, G. Isakov, J Elliot. Je vindt het op Johann Wagners cd Desert Needle Grass, en op This Empty Northern Hemisphere van Gregory Alan Isakov.

Behalve zang en gitaar van Margot Merah (en mondharmonica in Calling You On, het sluitstuk van deze plaat) is er vooral de stuwende kracht van haar muzikale vriend Alan McLachlan. Daarnaast kun je beluisteren Gerco Aerts op bas, Eilidh Martin (cellist) en Allen Hunter als bassist op Hunter Moon (een song die je ook terugvindt in het live-repertoire van The Lasses).

Er zijn verschillende mooie songs. Eén van de mooiste, waarbij de cello de sfeer mooi kleurt, is Bowley’s Dance. Ik moet daarbij denken aan het oeuvre van Al Bowlly die een geweldig repertoire heeft opgebouwd in de tien jaar voor de tweede wereldoorlog. Eveneens was er een associatie met de muziek van de Britse Charlie Dore. Het romantisch getinte en zeer beeldend beschreven Twirl van Margot sluit daarop perfect aan. ‘Will you be picking up the pieces, When In lay broken on the floor.’

Margot Merah zwiert gelukkig weer, en heeft met Take Heart en de immense support van Alan McLachlan een heerlijke plaat afgeleverd. Presentatie van het album vindt plaats op 13 februari in de Roode Bioscoop.



Releasedatum:
13/02/2022