712kfvxoTzL._AC_SL1200_jg

Lowell George

Thanks I’ll Eat It Here

Categorie:

door Rein van den Berg

01-03-2022

Op gepaste tijden trek ik oude albums uit de kast. Van het één komt vaak iets anders. Na het onlangs de revue laten passeren van Valerie Carters EP Find A River werd het een klein sprongetje naar dat ene album van Lowell George. Thank’s I’ll Eat It Here is een zeer ongedwongen greep aan nummers. Dat was het altijd al, en bleek ook nu weer. Enerzijds tijdloos, maar toch ook duidelijk afkomstig (nog net) uit de jaren zeventig. Wellicht had de Little Feat-liefhebber destijds op meer gehoopt, maar persoonlijk ben ik altijd zeer ingenomen geweest, en gebleven, met deze bonte verzameling. Achteraf bekeken had ook ik wel meer willen hebben van zulks. Mijn cd bevat slechts negen nummers, terwijl een latere geremasterde editie twee extra nummers heeft. Leuk, maar net iets te weinig interessant om toe te voegen. De muzikale inhoud van Thanks I’ll Eat It Here is minstens zo kleurrijk en ontspannen als de hoes suggereert. Vrij naar Manets ontbijt vind je in het groen op de achtergrond Dylan, Fidel Castro en Marlene Dietrich. Artwork van Neon Park.

In tegenstelling tot wat je wellicht verwacht van een debuut, bevat dit album overwegend nummers geschreven door anderen. Het album opent met What Do You Want the Girl To Do? Dat zich in de originele versie laat terugvinden op Allen Toussaints Southern Nights. Wat zomaar een introductie zou kunnen zijn naar mijn volgende Replay-review, aangezien ik een groot liefhebber ben van Allen Toussaint. Eén van die artiesten die ik graag ooit live had willen zien, maar wat er helaas nooit van kwam.

Verder is er een geweldige cover van I Can’t Stand the Rain, en ook Rickie Lee Jones’ Easy Money weet Lowell George zijn eigen specifieke uitvoering te geven.  Uiteraard Find a River van Fred Tackett, die samen met George ook Honest Man schreef. Binnen dit alles past als geen andere song het uitermate plezierige Cheek to Cheek. Ondergaande zon, strand en Tequila brengen de ultieme fantasie tot leven, en ene Van Dyke Parks doet daarbij een duit in het zakje. Himmler’s Ring van Jimmy Webb sluit op gepaste wijze de rijen. Bij een album als deze sta ik even stil bij de tijd die sindsdien verstreek, en hoe lief de muziek mij gebleven is. George zelf stierf helaas in dat jaar, een paar maanden na het verschijnen van Thanks I’ll Eat It Here.

Label:
Warner Brothers


Releasedatum:
02/03/1979