b_W1sicmVzaXplIiwxMDAwXSxbIm1heCJdLFsid2UiXV0=

Bob Bradshaw

The Ghost Light

Categorie:

door Rein van den Berg

18-04-2021

Anderhalf jaar geleden verscheen Bob Bradshaws album Queen of the West. Zijn muziek was tot dat album nog niet tot mij doorgedrongen. Ik vond het een intrigerend album van een echte verhalenverteller. Niet een plaat die zich overigens onmiddellijk liet matchen met mijn persoonlijke voorkeur. Bij vlagen vond ik dat album ietwat geforceerd aandoend, te zwaar aangezet. Daar betrap ik hem nu allerminst op, gezien het uitvoerende gehalte van zijn nieuwste, The Ghost Light. Bradshaw heeft tijdens de lockdown zijn tijd benut, en heeft zich toegelegd op het schrijven van verschillende prettig in het gehoor liggende nummers. Hij deed mij met zijn nieuwste worp denken aan een artiest als Bruce Cockburn, maar vooral Nick Lowe.

Het album opent sterk met twee pakkende nummers, Songs on the Radio en Dream. Beide aangenaam voortkabbelende overpeinzingen. Waarbij de laatste verfijnd is aangezet met dromerige pedal steel-klanken van Andy Santospago. Gaaf nummer! The Ghost Light beperkt zich uiteraard niet tot deze twee songs. Er wordt een gevarieerd aanbod afgeleverd, want behalve slow tempo wordt er ook gerockt, zoals in 21st Century Blues. En ook voor een tango is Bob in de markt.

Bob Bradshaw komt oorspronkelijk uit het Ierse Cork. Als twintiger was hij werkzaam in de journalistiek, tot zijn rusteloze ziel meer avontuur wilde ondervinden. Hij trok eropuit. Europe door, zijn kost her en der verdienend op straathoeken en in bars, tot 1989. In dat jaar nam hij de oversteek naar de Verenigde Staten. Zijn Amerikaanse avontuur begon in New York City, maar na verloop van tijd toog hij meer west, en belandde gedurende een tienjarige periode in San Francisco, waar hij zijn vrouw ontmoette, en waar hij zijn eerste band begon, Resident Aliens. Ze begonnen aanvankelijk met het uitvoeren van coversongs, totdat Bob leerde dat hij meer in huis had, en zijn eigen nummers begon te schrijven.

Volgens eigen zeggen heeft hij zijn schrijfstijl over de jaren verfijnd. Hij overtuigt mij daarmee, want dit laatste album is niets anders dan zeer innemend te noemen. Elf songs met een gemiddelde duur van om en de nabij drie en een halve minuut, en bovenal, uitstekend uitgevoerd door Bob en de overige musici. Zijn rusteloze ziel heeft hem ver gebracht. Het liefst realiseert hij zijn dromen, maar wanneer dat niet mogelijk blijkt weet hij er een fijn verhaal aan vast te knopen. Misschien niet een voor de hand liggende artiest, maar ondersteund door deze vakkundige band en knap geschreven songs ben ik behoorlijk onder de indruk. Ter afsluiting soleert Bob akoestisch in een op de Mississippiblues geïnspireerd nummer, Niagara Barrel Ride Blues.

Label: Fluke Records


Releasedatum: 30/04/2021