Greg_Copeland_CD

Greg Copeland

The Tango Bar

Categorie:

door Rein van den Berg

10-06-2020

Mensen die Diana and James in de kast hebben staan, Greg Copeland’s vorige CD, weten dat hij fijnzinnige songs kan schrijven. Dat album werd geproduceerd door Greg Leisz, wat altijd een aanbeveling is, wat mij betreft. Leisz is opnieuw van de partij, en speelt wederom de sterren van de hemel. Dat gezegd hebbende, de voor mij onbekende gitarist Val McCallum maakt zich minstens zo verdienstelijk als gitarist. Daarmee komen we meteen aan bij het volgende aspect van dit album, zijn veelzijdigheid. Van ingetogen tot rauw. The Tango Bar is slechts zijn derde album, maar ’t is er wel weer eentje die ertoe doet. De muzikale carrière van Copeland is er altijd een beetje bij gebleven. Best eigenaardig want zijn debuut op Geffen Records uit 1982 – uitsluitend als LP verkrijgbaar – kreeg indertijd uitstekende kritieken. Alleen commercieel gezien bleven de verwachtingen achter. Behalve Greg’s muziek was de kwaliteit van die plaat mede dankzij de stuwende kracht van Jackson Browne, want die had (naast zichzelf) een paar voortreffelijke musici aangetrokken voor het uitwerken van Greg’s songs. Zo waren aanwezig op gitaar Danny Kortchmar en Rick Vito. Bassist Bob Glaub was erbij. En op toetsen was aanwezig Billy Payne. Kortom een voortreffelijke plaat die pas in 2008 zijn vervolg zou krijgen. Zijn label liet hem helaas vallen als een baksteen. Dusdanig rauw op zijn dak dat Greg acuut zijn bekomst kreeg van de muziek business.

De hoesfoto van the Tango Bar toont een jonge Greg, met zijn toenmalige vrouw, en twee passanten te Milos, Griekenland. De foto is gemaakt in 1968. Copeland heeft anno 2020 de leeftijd van de twee mannen op die foto. Hij realiseert zich, soms pijnlijk, dat de tijd geen pauze neemt. Dit album gaat dan ook over tijd, en de wrijving die we voelen bij het verstrijken ervan. Soms zou je de tijd willen bevriezen, en tegelijkertijd is er het besef dat zoiets uitgesloten is. Tijd kent geen uitzonderingen. Het album heeft wederom een uitgelezen bezetting. Naast Greg Copeland nemen Caitlin Canty en Inara George de vocalen voor hun rekening. Naast Leisz en McCallum, zijn er voortreffelijke rollen weggelegd voor toetsenist Tyler Chester, spelen Don Heffington en Jay Bellerose mee. De waardering bleef wellicht in 1982 uit, maar wanneer Diana and James nog geen herkansing was, dan mag je The Tango Bar beschouwen als zoete wraak, aangezien dit één van de betere platen is van dit moment. Zuivere subtiliteit. Op voorraad bij ons aller Lucky Dice!

Label: Hemifran - Paraply Records
Releasedatum: 12/06/2020

Websites

© 2008-2019 Johnny's Garden