81UkOcM78sL._AC_SL1500_

Israel Nash

Topaz

Categorie:

door Rein van den Berg

26-02-2021

Israel Nash blijft zich ontwikkelen en zoekt inventief naar nieuwe muzikale ideeën. Op zoek naar een specifiek geluid. Een sound die hem enerzijds kenmerkt, maar ook iets wat wellicht meer persoonlijke uitdaging en perspectief voor hemzelf bevat. Het is maar weinig artiesten gegeven te kunnen blijven voortborduren binnen eenzelfde stramien. Dividing Lines, het openingsnummer van Topaz, neemt meer afstand van americana en beweegt zich richting een verantwoorde popsong. Sterker, hij omarmt hier vondsten die mij doen denken aan Pink Floyd ten tijde van Dark Side of the Moon. Hij voert deze stijlbreuk doordacht door, want hij overtuigt, mij althans. Ook Down in the Country heeft een lekkere voetgangersbeat, en al groovend ontstaat als het ware een mooi aangekleed nummer. Soulvol zelfs, versierd met een koortje en een setje blazers. Allerminst verkeerd dobbert hij relaxt verder met zijn band. De brug naar Neil Young is minder aanwezig, maar de invloed blijft hoorbaar. Ach, ik zou tevens the Band qua invloed erbij kunnen trekken, maar laten we het erop houden dat een jaren zeventig sausje subtiel is aangebracht.

Nash is verfrissend en toch herkenbaar. Muziek die enerzijds een brug slaat naar ruim 50 jaar terug in de tijd, maar ook anno 2021 aanspreekt. Een knipoog naar Simply Red lijkt hij ook te willen maken. Topaz ligt lekker in het gehoor. Het is een plaat die wil plezieren. Niet dat hij hoeft te concurreren met de zang van Mick Hucknall, aangezien zijn eigen stem voldoende allure bevat. Het rockelement is minder nadrukkelijk aanwezig op dit nieuwe album. Hij maakt niet de indruk dat iemand hem op de hielen zit, wat zich vertaalt naar een ontspannen album. Niks mis met een rustpunt op zijn tijd. Soms gooi je de beuk erin, maar Topaz is bijna rustgevend, waarbij ik vermoed dat de nummers in een live-setting nog volop vuurwerk zullen opleveren.

Label: Loose Records


Releasedatum: 12/03/2021