71bt0QnK-BL._SS500_

Aaron Boyd

Until the End

Categorie:

door Rein van den Berg

13-07-2020

Dankzij internet heeft een beginnend artiest een relatief gemakkelijke springplank naar een publiek. Hoe hij zichzelf vervolgens in de markt zet, is aan hem, of haar. Een onafhankelijk artiest hoeft niet te overleggen met een platenmaatschappij, hij heeft alle vrijheid. Aaron Boyd’s debuutplaat kwam vorig jaar juli beschikbaar, en het door hem aangestoken vuurtje verspreidt zich langzaam. Ervaring als muzikant, drummer, deed hij op bij de Amerikaanse band van Justin Wells. (Wells komt eind Augustus zijn tweede album, getiteld The United State, in de markt gaat zetten. Een indrukwekkend plaat zo zal de Americana liefhebber gaan ervaren.) Net als Wells is Boyd afkomstig van de staat Kentucky, en die Zuidelijke invloed vind je terug in zijn muziek. Zijn songs zijn zeer direct. Hij maakt de balans op, waarbij hij terugkijkt op de valkuilen waaraan jongeren zoals hij toe verleid worden. Vooral veel vallen, en weer opstaan, voor hen die dat lukt. Hij heeft in ieder geval een familie die om hem geeft, zo haal ik uit de songs. En die liefde is wederzijds. Een emotionele man met gevoelige nummers. De basis van zijn nummers zijn meestal akoestisch, echter datgene wat onderhuids broeit zoekt een weg naar buiten. Weg uit de vaste omlijsting. Eigenlijk is Boyd’s muziek de basis voor klinkklare Rock. Powerpop zoals ik die heb ervaren bij iemand als Adam Faucett, een vergelijkbare artiest. En mensen, wat een stem!

Hij is naar eigen zeggen geïnspireerd door de muziek van Jason Isbell, John Prine en Blaze Foley. Onder de vleugels van Jason Groves kwam Until the End tot stand. Aaron’s songs krijgen extra dynamiek vanwege de heren Trenton Jenkins en Josh Nolan door hun leadgitaar. Ook de cello van Collin Vice sluit naadloos aan bij een harmonieuze weergave van Aaron’s bedoelingen. Aaron laat zijn hart spreken door tekst, en de instrumentatie rondt vervolgens tot in de puntjes af. Het fysieke schijfje was vanwege Corona een aardig tijdje onderweg, maar gelukkig krijg je een digitale upload bij aanschaf. Dus echt kwalijk was het wachten niet. De tent heeft bij Boyd flink in de fik gestaan, maar de hoop is allerminst vervlogen. Until the End smaakt naar meer. Wie weet hoe of de toekomst zich gaat ontwikkelen? Wanneer heren promotors overwegen Justin Wells in het najaar richting Nederland te krijgen (geen flauw idee of dat realistisch is) maar verzeker je dan van Aaron Boyd als voorprogramma.

Label: Indep.
Releasedatum: 27/07/2020

Websites

© 2008-2019 Johnny's Garden